A peli do día

Martes, 17 de Maio de 2005

Sempre Xonxa

Porque de momento é difícil escoller outra...



Corría o ano 1989 cando Chano Piñeiro poñía sobre a mesa este título. E xa que hoxe celebramos a publicación de Follas Novas, e que este poemario serviu para facer rexurdir unha literatura próspera e abundante, somos moitos os románticos que cremos que igual un día este filme se chega a considerar como o primeiro dunha cinematografía brillante (refírome á galega, que de momento non existe). Sempre recordaremos este filme, como sempre recordaremos as palabras do seu autor "facer cine en Galicia é posible, facelo en galego é necesario" (a miña admiración é respeto).
Xa falando do filme, é probable que non se considere Sempre Xonxa como unha obra mestra, pero desde logo é un filme moi grande. Haberá xente que a poida considerar tópica, pero o certo é que si a primeira obra do cine mundial, feita polos Lumiere, retrataba París, a primeira longametraxe galega (en 35mm, en outros formatos había xa algunhas cousas) retrata fielmente Galicia. O argumento é todo un compendio da nosa historia recente, o rural, o drama da emigración, o novo riquismo, a autoridade caciquil... É de destacar a beleza de cada plano, a minuciosidade e preciosismo coa que está feito este retrato heredeiro do neorealismo e sobretodo a gran sensibilidade e sutileza coa que Chano Piñeiro nos guía dentro do relato.
Hai que destacar tamén as grandes interpretacións protagonistas de Manuel Alonso Pérez e de Uxía Blanco que, gracias a este título, xa ten un anaquiño do noso corazón, e unha praza de honor no nacemento do cine galego.
Sobran as palabras para falar de Sempre Xonxa. É un filme que non é necesario reivindicar pero que é imprescindible lembrar a súa existencia, lembrar que un día esiteu Chano Piñeiro, e desde ese momento diferenciar entre o que é cine galego e o que non o é.

Por Fagot

Nota Fagot: 7

Por: Fagot | Filmes | Comentarios (3) | Referencias (0)