A peli do día

Se rueda

A Fraga le están preparando un film para que salga en él, de Palomares a Estambul y de Algeciras a Muxía, perfumadito de brea.
El cine es un arma cargada de futuro, que diría Gabriel Celaya si el poeta observase la actividad que genera el séptimo arte ante las convocatorias electorales.
Franco, ese hombre abrió la senda en España. No había elecciones, pero convenía dejar en cinta lo que algunos ya sospechaban: Franco no sólo era el salvador de la patria por la G. de Dios, sino también humano y por lo tanto, apto para periclitar. Después vinieron el doberman del PSOE, Fahrenheit 9/11, de Moore, Hay motivo, el video de la FAES... y ahora Hai que botalos. Títulos para el consumo inmediato en sus respectivas zonas de influencia. Tan inmediato y tan efímero que después del 19-J se autodestruirá como las cintas de Misión Imposible.
Cine gore sin actores, cine porno sin animus iocandi, cinema vérité a la carta, cine ojo como aquél que usó Dziga Vertov para hacer Tres cantos a Lenin, en donde la Rusia de los años treinta salía tan fortalecida que nadie diría que sólo le faltaba medio siglo de vigencia.
Dicen de sus promotores que Suso de Toro es el escritor de cabecera de ZP, que Manolo Rivas se mueve en el entorno de Prisa, que Margarita Ledo es upegallo. ¡Hombre, claro! Una cosa así no se hace con subvenciones de la Consellería de Cultura, y es de suponer que con ninguna subvención oficial, salvo en los casos de Sáenz de Heredia y de Vertov, que no pretendían tumbar a nadie, sino apuntalar al que ya estaba.
Como toda propaganda que se precie, el resultado ha de ser un mosaico sin matices, volcado, uniforme y hermético, tanto para la alabanza como para la crítica. No es un informe, ni un análisis, ni una reflexión. No ha de ser Novecento, ni Z, ni Missing. Ha de ser _ como bien sabe el último director de Aznar, Miguel Ángel Rodríguez _, un panfleto.

Publicado no diario El Progreso.

El lado oscuro de la fuerza.Por Carlos Luis Rodríguez

Dos grandes estrenos llegan a la cartelera. Ambos pertenecen al género de ficción y ambos son la última entrega de una larga saga de la misma productora. La venganza de los Sith, y Hai que botalos se parecen en muchas cosas: su despliegue de efectos especiales es similar, así como la fantasía desbordante de la historia, que en un caso se sitúa en lejanas galaxias, y en el otro en una Galicia virtual.

Los diferencia la actitud y el propósito de sus directores respectivos. George Lucas sólo quiere entretener. No trata de cambiar el mundo, ni de hacer catequesis ideológica. Su objetivo es que la gente salga contenta del cine, tras haber vivido una experiencia interestelar. El amplio equipo que inspira la otra producción, no tiene la modestia del cineasta americano; sus miembros se creen caballeros jedis comprometidos en la misión de salvar al país de sus enemigos.

Lucas ha creado una mitología muy divertida; estos otros, aburren con una monserga que se repite periódicamente cuando llega la hora de votar. Hai que botalos es la misma cantinela que ya vimos en Nunca Máis, o en aquellos petulantes manifiestos de Luzes de Galiza. Petulancia. He ahí el gran pecado de este antifraguismo intelectual que mira por encima del hombro a su propio paisanaje, y lanza fatwas contra los infieles. Son la constante amenaza fantasma.

El caso es que ellos mismos son la prueba de que sus horripilantes descripciones de una Galicia sometida a un yugo autoritario, son tan reales como el duelo con espadas-láser de Obi-Wan y Annakin. En el reparto de estos eternos protestantes hay actores y escritores que han recibido el (merecido) respaldo de la administración que preside su Darth Vader particular, o sea don Manuel. ¿Quién los persigue?

Su persecución por el fraguismo nada tiene que ver con la que padecen colegas suyos en el País Vasco, por ejemplo. ¿Hubiera sido posible en Euskadi un Hai que botalos dirigido al nacionalismo? Sí, pero con protección policial, pases semiclandestinos y un acoso sistemático del poder.

Aquí es distinto, y eso es la prueba de que la situación que describen nada tiene que ver con lo que pasa en la Galicia real. Lo admitan o no, están en una impecable democracia.

Sus llamamientos a la yihad están llenos de vanidad y les falta una característica que siempre había distinguido al galleguismo intelectual: el humor. Lo han perdido, y en su lugar aparece la irritación, la agresividad, el cabreo descarnado. El propio título de la pelicula los delata. Quieren imitar a Michael Moore, sin que aquí haya ningún Bush, ni ninguna guerra.

Hay una Galicia que les sobra, no ahora sino desde hace mucho tiempo. En ese paquete que ellos expedirían al sitio más lejano, no sólo irían Fraga o Paco Vázquez, sus dos iconos malignos, sino todos los gallegos que no han aceptado su mandarinato, aunque aprecien su trabajo artístico. Les estorba la Galicia culta que no está dispuesta a sustituir a los caciques rurales de antes, por unos caciques intelectuales de ahora.

A la derecha le costó zafarse de los primeros, y aún quedan algunos vestigios. Mal camino emprendería ahora la izquierda si cargase con el peso de este nuevo cacicazgo. Si finalmente las urnas le dan el poder a Touriño y Quintana, animen a toda esta gente a transformarse en productora, y hacer de su fantasiosa visión de Galicia, una saga similar a la de la Star Wars. Por el momento, no pueden competir con George Lucas, aunque estrenen al mismo tiempo. Están en el lado oscuro de la fuerza.

Publicado no Correo Gallego

Morralla
Durante a conferência de imprensa posterior ao Conselho da Junta celebrado o passado 26 de Maio, à pergunta de se com o das “injúrias” se referia “a umha curta-metragem [das 24 que inclui “Hai que botalos”] em concreto”, a rugir, o “Leom de Vilalva” respondeu que se referia a toda a “morralla”, a toda a porcaria que estava a sair.

Ultimamente está a sair muita “porcaria”. Desde as nossas humildes VA-CA NEWS até o manifesto “No nome da esperanza, xa vai!”, promovido pola Rede Galega da Cidadania passando pola que, sem lugar a dúvidas, é a “porcaria” mais grande de todas, o filme “Hai que botalos!” produzido pola Burla Negra e A Fraga Maldita ( “Cualquiera que vea eso le va a dar asco”, Fraga dixit).
1) Mas, a quêm (ou a quê) se referiria exactamente Fraga Iribarne com o de “morralla”? Às autoras e aos autores (Via Anti-Colonial Activa, Rede Galega da Cidadania, Burla Negra...) ou às suas obras (VA-CA NEWS, “Xa Vai!”, "Hai que botalos!-O Filme”)?
2) E, já agora, quê caralho significa “morralla”?
1) A QUÊM (OU A QUÊ) SE REFERIRIA FRAGA IRIBARNE COM O DE “MORRALLA”?
Parece claro que nom era às pessoas que iam dirigidos os (des)qualificativos presidenciais (como erroneamente interpretou o Anxo Quintana -“nom se pode aceitar que Fraga chame ‘morralla’ aos que convocam outros actos e aos que acodem a eles”- e interpretamos quase tod@s), mas às suas obras: “Yo no pienso injuriar a nadie, eso sí, criticar, comentar las cosas que dicen”. Nom há que tomar como insulto o que nom era mais que umha “crítica” (cinematográfica, no caso de HQB!-O Filme) do ex-ministro de “Información y Turismo”. Portanto, emprender desde a Burla Negra acções legais contra MFI por injúrias estaria fora de todo lugar.
2) QUÊ CARALHO SIGNIFICA “MORRALLA”?
O quê é “morralla”?, dis enquanto cravas na minha pupila a tua pupila azul. O quê é “morralla”? e tu perguntas-mo? “Morralla” ... és tu!
“Morralla” nom existe em galego. Nom deve confundir-se “morralla” com “borralha” (“resíduo pulverulento que fica de uma combustom perfeita”). A palavra “morralla” nom vem nos dicionários da nossa língua (galega ou portuguesa). Nom vem no da “Porto Editora”, no “Aurélio”, no “Estraviz”, nem no “Diccionario da Real Academia Galega”.
No entanto, no “Diccionario de la Lengua Española” (RAE) si que vem:
morralla. (De morro1 y –alla) f. pescado menudo. || 2. fig. Multitud de gente de escaso valer. || 3. fig. Conjunto o mezcla de cosas inútiles y despreciables. || 4. Méj. Dinero menudo.
E vem porque “morralla” é espanhol, a língua que Fraga Iribarne estava a falar quando pronunciou a bendita palavra. Dizer “morralla” em galego é um castelhanismo bárbaro.
Entom, CÔMO É QUE SE DI “MORRALLA” NA NOSSA LÍNGUA?
O “Gran Diccionario Espasa español-portugués português-espanhol” traduze o espanhol “morralla” polo português “ralé”, “miuçalha” ou “cacareco”, segundo se trate de pessoas, animais (peixes, em concreto) ou cousas.
No “Diccionario Xerais Castelán Galego” a “morralla” tem também três traduções diferentes segundo se trate de pessoas, animais ou cousas:
morralla s.f. 1. Refugallo, refugo, restroballo (conxunto de cousas sen valor, sobras...: dedícase a merca-lo refugallo de todo). 2. Peixe miúdo (lote de peixe pequeno e de diferentes clases). 3. Xentalla, xentualla (conxunto de xente despreciable).
Segundo o “Aurélio” “cacareco” é um “ traste velho e/ou muito usado” ou umha “coisa de pouco valor”. A palavra “gentalha” está entre a mancheia de sinónimos que, também segundo o “Aurélio”, tem a palavra “ralé” (“a camada mais baixa da sociedade”): “escória, gentuça, plebe, populacho...”
Em resumo, que “morralla” em galego (cerrado) viria sendo “gentalha”, se se tratar de pessoas, “peixe miúdo”, se de animais, ou “refugo” (o que foi refugado), se de cousas se tratar.
“Gentalha do Piche” e “peixe miúdo”
Na nossa modesta opiniom, e como já dixemos, quando MFI falou em “morralla” nom estava a chamar-nos “multitud de gente de escaso valer” às pessoas que fazemos parte da Via Anti-Colonial Activa, da Rede Galega da Cidadania ou da Burla Negra. MFI estava a (des)qualificar as “VA-CA NEWS”, “Xa Vai!” e “Hai que botalos!-O Filme” como “conjunto o mezcla de cosas inútiles y despreciables”.
Apessar disso, a Burla Negra (associaçom cultural herdeira de aquela “Plataforma Contra a Burla Negra” nascida na Galiza a raiz do Prestige) poderia passar a ser conhecida como a “Morralla” ou a “Gentalha do Piche” (chapapote ou galipote) sobretudo quando, após as eleições galegas, se mude para a zona de Santa Clara (Compostela) ao novo local social compartilhado com a “Gentalha do Pichel”.
Nós, como somos uns animais, em homenagem a Castelao (a árvore, a vaca, o peixe), ficámos com a terceira acepçom de “morralla”, a de “peixe miúdo”:
Di o provérbio que “o peixe grande come o pequeno”, mas “a uniom fai a força” e um cardume de “peixe miúdo” (“morralla”) pode adoptar a forma de um peixe ainda maior que o “peixe gordo” (como temos visto na propaganda anarquista e mais em “À Procura de Nemo”) e devorá-lo.
O próximo 19-J, entre tod@s, podemos fazê-lo!
“Morralla” do mundo, uni-vos!!!
Há que botá-los!!!

Transcriçom da gravaçom dum trecho da conferência de imprensa (QUI, 26-MAI-05) onde podem escuitar-se as perguntas indiscretas d@s jornalistas e as indescritíveis respostas do Fraga Iribarne:


-Si, mire, ¿le preocupa el daño que le pueda hacer a su candidatura los manifiestos, organizaciones que se están organizando en el mundo de la cultura …?
-En el mundo de la incultura, diria yo, ¿no? He visto algunos cortometrajes, he visto algunas…y he visto a alguna organización sindical como la CIGa permitirse salirse de su terreno para hacer, dirigirme injurias. Pues yo tengo la impresión que el buen sentido y la buena educación que, en general practican los gallegos, los va a volver contra ellos. Nooo, no he dejado de mandar que se estudie jurídicamente el caso porque ñlkjhgfds es la primera vez que se da esa situación de la injuria personal sistemática y… perooo, de momento solamente le tengo que decir que cualquiera que vea eso le va a dar… ASCO!

-Desculpe, Presidente, pareceu-me entender que poderia emprender acçons legais contra este tipo de...
-PARECEU-LHE EN-TEN-DER que eu figem umha consulta à assessoria jurídica, que ainda nom me respondeu. Mandei-na estudar por se acasso, pero em todo caso creio que quase nos estám fazendo um favor, as cousas como som.

-Pero se refiere a un cortometraje en concreto o…?
-¡ME REFIERO A TODA LA MORRALLA, A TODA LA PORQUERÍA QUE ESTÁ SALIENDO! Porque hay varias .organizaciones de las que aquí alguien llamaba de cultura y tengo que decir queee… si la cultura es eso puesss… en fin, no quiero entrar en el mismo terreno que ellos. Yo no pienso injuriar a nadie. Eso sí, criticar, comentar las cosas que dicen… pero, evidentemente, esos son ataques personales lamentables.

O Alcalde de Ares proibe HQB
Autor: manolo doval (---.Red-81-41-172.pooles.rima-tde.net)
Data: 03-06-05 21:40
A Asociación Cultural "Bezoucos" tiña solicitado permiso para proxectar HQB o Sábado 4 ás 23 horas na Praza do Concello. O Mércores o concello confirma de palabra que non hai problema pero ¡AMIGO!: entéranse do contido da película e hoxe mesmo mandan unha "contraorde" dicindo que a proxección non se autoriza POR PROBLEMAS DE SEGURIDADE.....
Non extraña nun Alcalde ( do PP, por suposto ) procesado por manipular o censo nas eleicións municipais ( que gañou por 7 votos ), por facer unha voda sen expediente, e que últimamente ten feito as declaracións sobre os homosexuais máis escandalosas.
Pois ben, con todo isto acaba de darnos outra razón máis para proxectar a película CANDO E ONDE TIÑAMOS PREVISTO. Hai que botalos!!!!

Publicado no Foro de Vieiros.

Para que quede na memoria histórica de todos:

DOCUMENTO ZERO

HAI QUE BOTALOS
(SOBRAN MOTIVOS)
Por que
A figura de Manuel Fraga derrubado diante da tribuna de oradores do Parlamento galego recolle en si mesma a gran metáfora da situación actual de Galiza: unha comunidade organizada a imaxe e semellanza do seu actual e sempiterno patrón. Un home de máis de oitenta anos, de carácter autoritario e paternalista, incapaz de manter a compostura física e mental mesmo diante das cámaras que dende hai case dezaseis anos practican na súa cara un lifting político permanente, e que se postula como presidente de todos os galegos e galegas. Isto, cando menos, é unha falsedade que merece unha contestación. A contestación de todos os galegos e galegas que non nos sentimos presididos nin governados por este derradeiro exemplar da especie política franquista. Porque a razón última da súa nova candidatura á fronte do Partido Popular non hai que procurala, como el adoita dicir, na súa vocación de servizo a Galiza e a España, senón no simple e patético feito de intentar manter unido un partido en descomposición, que se mostra incapaz de asumir o governo da nosa comunidade dun xeito democrático e responsable. A situación de precariedade do país é insostible, situación que contrasta coa imaxe absolutamente falaz e alonxada da realidade que o governo galego e os seus medios afíns proxectan cara a dentro e cara a fóra. Sobran motivos.
Probablemente non hai peor governo que o que acredita nas súas propias mentiras, e esta é a razón máis elemental de que naza esta iniciativa da sociedade civil máis activa que só pretende plasmar a existencia en Galiza doutra realidade social, política e económica ben diferente da que nos regala o poder. Neste contexto, as xentes implicadas na creación cultural debemos asumir un compromiso inaprazable de cara a facer visibles esas outras Galizas que permanecen ocultas. A proximidade dunhas eleccións que serán decisivas para lograr ou non a transformación da nosa sociedade, ponnos diante do reto colectivo de lograr a caida do governo popular de Manuel Fraga.
Como?
Seguindo o exemplo doutras experiencias levadas a cabo en contextos semellantes nos últimos anos, como foron as once curtametraxes que se fixeron a raiz do 11-S ou o proxecto “Hai Motivo” contra o governo de Xosé Mª Aznar, propoñemos a realización dunha campaña de sensibilización e mobilización que incida sobre os resultados electorais, centrada nunha producción audiovisual que sexa o resultado da suma do potencial creativo existente en Galiza.
Se nos casos citados se trataba de iniciativas protagonizadas por directores de cine, agora propoñemos incorporar a creadores e axentes procedentes de todos os sectores da creación cultural. Do que se trata é traballar sobre 18 proxectos que incidan en outros tantos aspectos representativos da xestión do Partido Popular, para que cada un deles tome a forma dunha curtametraxe de cinco minutos que, sumadas, conformarán unha película de 1 hora e 30 minutos que será distribuída en formato DVD. Pode haber curtametraxes de ficción, documentais, de animación, musicais, etc.
O primeiro paso sería recoller as ideas que dan lugar a cada curtametraxe, o prazo de recepción remata o 15 de Decembro. O enderezo para envíalas é haiquebotalos@gmail.com . Faremos un proceso de selección tratando de que non haxa repeticións, nin de forma nin de contidos, e que se trate unha ampla variedade de temas.
Os autores das ideas terán á súa disposición un equipo de traballo segundo as súas necesidades, aínda que o desexable sería que cada autor se encargue da elaboración da súa curtametraxe.

Publicado no foro de Arredemo.

Olá arredemas:

Figem um primeiro envio polos indymedias dumha noticia que titulei "Hai que botalos".- Avisso para galegas e galegos na emigraçom.
O corpo da notícia di isto:
Colaboura e participa na projecçom do filme "Hai que botalos", um filme livre e colectivo sobre Galiza cum objectivo: Estimular o "boto" nas eleiçons do 19 de junho.
O 22 de maio deu-se o início às projecçons públicas deste filme na sala Principal de Compostela em duas sessons com o aforo rebosante, agora é tempo já de espalha-la polo mundo enteiro.
Para elo fai-se moi necessária a participaçom de colectivos e pessoas sensíveis aos objectivos e ao espírito deste projecto de acçom social e cultural, que estejem dispostas a colabourar na distribuiçom e exibiçom do filme para que chegue a quanta mais gente possível.
Aproveitamos esta rede Indymedia para pôr-nos em contacto com as galegas e galegos da emigraçom, para animar-vos a que vissitedes as nossas páginas webs e vos animedes a fazer nos vossos lugares de residência, quantas mais projeçons possíveis.
Alem disso consideramos importante que as apresentaçons do filme nom se reduzam a umha simple projecçom, senom que seria interesante converti-las em auténticos foros de debate e mobilizaçom social.
Para obter mais informaçom e colabourar vissita às nossas páginas web:
http://www.arredemo.info
http://www.haiquebotalos.com (onde estám disponíveis para descargar livremente todas as curtametragens)
Também podes descarrega-lo desde o e-mule
Por suposto, se nom es galego ou galega, também estás invitada a ve-la e a colabourar para que outras a vejam.
Até agora enviei a "Europa" (e Canárias) e estas som as ligaçons e lugares onde entrou (falham alguns por confirmar como Lille e o Reino Unido):

Alacant.- http://alacant.indymedia.org/newswire/display/1228...
Alemánia.- http://germany.indymedia.org/2005/05/117848.shtml
Andalucía.- http://estrecho.indymedia.org/andalucia/newswire/d...
Andorra.- http://andorra.indymedia.org/news/2005/05/2452.php
Barcelona.- http://barcelona.indymedia.org/newswire/display/18...
Belgica.- http://www.indymedia.be/news/2005/05/96933.php
Bristol.- http://bristol.indymedia.org/newswire/display/2293...
Canarias.- http://canarias.indymedia.org/newswire/display/117...
Castelló.- http://laplana.indymedia.org/newswire/display/4749...
Euskal Herria.- http://euskalherria.indymedia.org/es/2005/05/20797...
Holanda.- http://indymedia.nl/nl/2005/05/27838.shtml
Italia.- http://italy.indymedia.org/news/2005/05/797033.php
Liege.- http://liege.indymedia.org/news/2005/05/4558.php
Madrid.- http://acp.sindominio.net/article.pl?sid=05/05/24/...
Marseille.- http://marseille.indymedia.org/news/2005/05/2929.p...
Nantes.- http://nantes.indymedia.org/article.php3?id_articl...
Nice.- https://nice2.indymedia.org/article.php3?id_article=9804
Paris.- http://paris.indymedia.org/article_propose.php3?id...
Portugal.- http://pt.indymedia.org/ler.php?numero=59546&cidad...
Argentina.- http://argentina.indymedia.org/news/2005/05/294405...
Bolivia.- http://bolivia.indymedia.org/es/2005/05/17372.shtm...
Brasil.- http://www.midiaindependente.org/pt/blue/2005/05/3...
Chiapas.- http://chiapas.indymedia.org/display.php3?article_...
Colombia.- http://colombia.indymedia.org/news/2005/05/26316.p...
Ecuador.- http://ecuador.indymedia.org/es/2005/05/9761.shtml
Peru.- http://peru.indymedia.org/news/2005/05/16331.php
Puerto Rico.- http://pr.indymedia.org/news/2005/05/8308.php
Uruguai:- http://uruguay.indymedia.org/news/2005/05/35278.ph...
Chile:
Valparaiso.- http://valparaiso.indymedia.org/news/2005/05/3098....
Santiago.- http://santiago.indymedia.org/news/2005/05/33624.p...
Publicado no Foro de Arredemo.

Voto rural, boto urbano

Un artigo de: Lourenzo Fernández Prieto
[24/05/2005]

Asistín ao pase de Hai que botalos! E descobrín que o que máis preocupa é a economía -non só o emprego- e o voto da Galiza interior. Ambas cousas cadran coa percepción que temos os contrarios ao Réxime fraguista e co aspavento que produce o anuncio de Máis... merendiñas.

Canto á economía, os autores das curtas están fartos de subvencións e enganos. Mesmo botan de menos un chisco dese malfadado neoliberalismo entre tanta subvención e plano de emprego choqueiro: a curta do cartaz do Plan Galicia explica máis que mil estudos como funciona o emprego subvencionado.

Canto ao voto rural, mesmo ao rural en xeral, e aos vellos en particular, a imaxe que ofrecen as curtas da que pensar. A do carrexo de votos é maxistral pero un fica doído de ver ás súas tías, ás súas avóas, a seus país –os de todos, os da maioría- retratados naquelas crueis imaxes. Saín pensando que hai que odiar muito aos vellos e á Galiza interior para representala así. Comprensibel pero hai que ir máis alá. Tanto como fai por certo a curta adicada á Riberia Sacra (non lembro o titulo) que resulta muito máis reconfortante.

De tanto escoitar que a culpa é dos vellos e dese interior que se deixa manipular acabamos centrando neles responsabilidades que andan tamén por outras latitudes. Diríase que nas cidades, mesmo nas universidades, nas cámaras de comercio non se vende o voto. Non nos enganemos. Ou ninguén escoitou falar do fondo de reptís.

Mesmo, estoutro día, na Facultade dunha Universidade galega escolleron decano e as ameazas á libertade de voto foron de tal calibre que houbo de dispoñerse unha cabina para garantir o segredo do voto e aínda así interromperon a votación para evitar coaccións. Noutra Faculdade, as eleccións a representantes de estudantes son un escándalo -con denuncias de coaccións, vulneración de normas, etc..- dende hai anos sen que as autoridades académicas fagan nada contundente por remedialo.

En fin, non fagamos responsabel a quen non é dominante senón subordinado. A envellecida Galiza rural, que saibamos, non manda nin domina. O problema é noso, endóxeno, algo que as curtas descobren con absoluta rotundidade. Pero non precisamente das vellas da aldea, tamén dos licenciados da cidade. Noraboa á iniciativa e xenial, por certo, a última curta. Parabéns para a guionista.

Publicado en Vieiros
http://www.vieiros.com/opinion/opinion.php?id=4303...

Editorial de Tempos Novos
Morralla e borralla

[02/06/2005 14:23] Na precampaña, Fraga e o PP non deron a nota. Impuxeron que Maragall e Carod pintasen máis que a paisaxe dun país en estado de necesidade, e as sondaxes negáronlles o creto electoral a só quince días do encontro definitivo coas urnas. As últimas coñecidas confirman que todo queda a un tiro de pedra para uns –a dereita- e para os outros –a alternativa progresista-. Xa na rede, o editorial do número de xuño de TEMPOS Novos.
As noticias de Madrid, onde se cociñan os datos de intención de voto día a día, aseguran que o fraguismo segue á baixa e que o nacionalismo estabilízase despois da súa penúltima depresión, mentres o PSdeG ascende ao ceo. Don Manuel enlámase na linguaxe canalla, que é á súa idade un recurso que evidencia o desespero. Xoga a súa última partida, e teme a xustiza da historia. Xa hai quen no PP fía máis para gañar da abstención da esquerda, e recomenda non seguir facendo demostracións de forza cos labregos e coa terceira idade. Non sexa que o hai que botalos prenda coma o lume fóra das pantallas. De ser así, a morralla acabaría causando a borralla.
Que ven agora os galegos que non viran hai tan só catro anos? Máis do mesmo. Nada hai no programa dos populares que non o prometesen xa a principios dos 90. Seguimos sendo Obxectivo1, quérese dicir, pobres cos demais pobres de Europa, coma entón. Todos os demais indicadores socioeconómicos casan a Galicia con Portugal e Grecia, que están á cola, e en cousa de autogoberno con Ceuta e Melilla. Non estamos no mundo máis que para sufrir. Así é como mingua alarmantemente o número de nacementos. Os máis pesimistas falan dun pobo a extinguir. Como a lingua: cando alguén pregunta por ela, responden que a teñen en conserva. E así lle vai. Todo o demais está subvencionado. Empresarios, bispos, escritores e intelectuais de "postín", académicos, comerciantes, medios de comunicación... Un país-hospicio.
Núñez Feijóo, o tecnócrata que Rajoy ten para a sucesión do patrón, e Xosé Manuel Barreiro, o profesor que os da boina colocaron no Goberno para que lles quente o sitio, non falan doutra cousa: Maragall é a Touriño o que Carod Rovira é a Quintana. Un arremedo desta natureza só pode convencer a Acebes, a droga dura de Aznar, ou a algúns columnistas da Brunete mediática –Arzalluz dixit- que disparan contra calquera que se mova fóra da súa foto mental. Na súa fuxida cara adiante, Núñez apúxolle a un hipotético goberno de nacionalistas e socialistas a perversa intención de amordazar Galicia (sic). Se tivese éxito entre os que aínda manteñen oculta a súa intención de voto, o cabeza da candidatura popular por Pontevedra merecería un Goya como actor. Porque se falamos de mordazas, o fraguismo é a súa verdadeira encarnación.
Entra de cheo na primeira das batallas que estará obrigado a lidar un goberno alternativo, progresista e galeguista: a da rexeneración democrática. Dezaseis anos de simulacro, por máis que as liturxias institucionais enmascaren a escasa fe democrática dos seus principais oficiantes, acabaron por teatralizar en exceso o discurso político sobre agudas e interpelantes realidades sociais. Como alimentar en medio da ficción o sentimento de pertenza a unha comunidade de cidadáns? E aínda máis. Desactivaron o país coa propaganda e a subvención, facendo imposíbel a existencia dunha verdadeira sociedade civil. Como facer real e operativo nesas circunstancias o autogoberno? Aproveitounos o PP para castrar as institucións, privándoas do debate ideolóxico, que é a esixencia democrática dunha sociedade plural, facéndoas inoperantes cando non as poden rendibilizar politicamente.
Sempre sucede cando algún autoritario dirixente saca o peor de si mesmo para afianzarse no poder, sen contestación social posíbel. Cos poderosos utiliza o suborno. Coas xentes do común, a caridade. Sobre ese réxime personalista, que se apoia nunha rede de imitadores locais, montou o PP a súa estratexia de ocupación institucional e social. Todo o que queda fóra del non existe, é morralla (Fraga) ou destila odio (Pérez Varela). Por iso, o que veña despois do 19-X non ten que parecerse en nada ao que os demócratas de sempre viñeron sufrindo nestes derradeiros dezaseis meses. É unha anomalía que en pleno século XXI haxa un país europeo no que politicamente se reencarna o peor do século XIX.
Non obstante, con ser agora algo imprescindíbel, non abonda coa xubilación do fraguismo. Tampouco con facer ben o que os outros facían botando man dun planificado sistema de redes corruptas e caciquís. O país de agora terá que encarar outros retos políticos, que pasan por un novo Estatuto sen outra vara de medir que non sexa a da vontade popular e, no seu nome, a dos seus representantes no Parlamento de Galicia. Como ha ter que pasar pola democratización a todos os niveis do sistema institucional e político que nos demos. Empezando por desatar as liberdades que o fraguismo mantén prisioneiras. A de pensamento, a de expresión e a de información, en primeiro lugar, porque sen elas as demais seguirían tolleitas. Que os medios públicos de comunicación saian do gulag no que as meteron Fraga e ese personaxe de opereta que é Pérez Varela. E que os privados recuperen a credibilidade que tan merecidamente perderon, non só por aceptaren o suborno fraguista, que nunha situación de normalidade democrática supoñería a dimisión automática dos seus máis directos responsábeis, tamén por como algúns deles o acabaron xustificando.
TEMPOS Novos é un dos escasos medios de comunicación que non se deixou corromper polo poder político nestes seus oito primeiros anos de vida. É o noso carné de identidade diante dos lectores. Pero non sería responsábel excitar as iras dos lectores, radiooíntes, telespectadores e lectores por internet, agrandando en beneficio propio a mancha negra dos demais. Por outra banda, sempre nos manifestamos a prol dun espazo galego de comunicación e cultura o suficientemente forte, plural e diverso como para singularizarnos na sociedade da información e do coñecemento, e esa actitude dificultaríao aínda máis. Non sería útil furgar nesa ferida, que xa supurou demasiados anos. Ademais, non estar entre os ben pagados tampouco é mérito especial. É unha obriga que contraemos no seu día con Galicia e cos lectores. Un medio como TN non tería sentido se non exercese coma un contrapoder. Con este goberno ou con outro de signo oposto.
Nós agora estamos a prol de que o fraguismo esmoreza definitivamente nas urnas. E que unha nova alternativa achegue o aire fresco que se necesita para respirar.

Publicado en Tempos Novos

Proximas proxeccións programadas:
9 DE JUNHO

Carballo, Pub o Patacón, 22.00 Santiago, Praça de Fonseca, 19.00
Lisboa, Livraria Ler de Vagar, 21.30
Barcelona, Antic Teatro, Ciutat Vella La Ribera, 21.00
Vigo, ArteiEnsaio, Local ArteiEnsaio
Muxía, Bar Local Comercial
París, CEGA, Instituto Cervantes.
San Ciprian, Cervo Discoteca Pasos, Amas de Casa de Aventados
Povoa do Caramiñal, I.E.S. do Xobre 20.00h
Ourense, Biblioteca Pública, Cineclube Padre Feixó 20.30- 23h
Bos Aires, Federación de Asociacións Galegas O Barco de Valdeorras, Edf. Usos Múltiples, 20.30

10 DE JUNHO

Meirás, Asoc. Cultural San martiño de Meirás, 20.30
Lalin, 22.00
Ponferrada, Consello da Xuventude, 22.30
Vigo, Pub Batallón, 22.00
Xustáns, Casa do Pobo, 21h.
Ponte Caldelas, Taberna Eicho de Dar Queridiña, 23h.
Cambre, Centro Socio-Cultural Municipal do Graxal, Ateneo de Cambre
Culleredo,
Tui, Pub Res, Pub Res
Pantón, Asociación Cultural Cabalo Branco, Casa da Cultura de Pantón (Ferreira)
Boiro, Asociación Cultural Arela, Bares.
A Coruña. Local da Asociación Cultural Alexandre Bóveda. Asoc. Cultural Alexandre Bóveda
Oleiros, Nunca Mais Oleiros
A Coruña, Universitari@s, Faculdade de Informática
Muxía, Bar Local Comercial
A Laracha, Asoc. Quinta feira, Restaurante ABC, adega Parada Obrigada
Salceda de Caselas, Pub
Barcelona, Casal de Joves Prospe Nou Barris, Nou Barris, 19.30-23.30
Vigo, Bar, Rua Martin Codax, 17, baixo, Colectivo República do Batallón
Povoa do Caramiñal, na Cofraría (local vello) rúa Castelao, 20.00h
Pontedeume, bar Tostaky, ás 22.00
Pontedeume, bar Trasteiro, ás 22.00
Pontedeume, bar Fubolín, ás 22.00
Pontedeume, bar Trisquel, ás 22.00
Ourense, Bar Efémera 22h

11 DE JUNHO

Laxe, casa da Cultura, 22.00 ASISTENCIA BURLA NEGRA
Viveiro, Teatro Pastor Díaz, Seminario de Estudos, 21.00 h.
Santiago, CSC A Trisca Barrio de San Pedro
O Rosal, Auditorio de Goián
Santiago, Sala Nasa,
Carnota, Salón de Plenos Concello de Carnota, Plataforma Nunca Mais Carnota
Vigo, Taberna Benigno, A túa casa, Casa do Pobo de Nocedo do Val, Asociación Cultural Andarela.
Muxía, Bar Local Comercial
Salceda de Caselas, Pub
Oleiros, Auditorio A Fábrica (Sta Cristina), 20.30
Bellcaire d´Urgell, Lleida, C.S.O. La Gabia, Colectivo Lectiu a les Trinxeres.

12 DE JUNHO

Ribeira, Centro Recreativo de Artes, 20.30
Chantada, Cabodomundo
Agolada, Casa da Cultura,
Negreira, Casa da Cultura,
Salceda de Caselas, Pub
Vigo, Volta da Catuxa, estrada xeral de Valladares, 279, 16.30 a 20.30
Ribeira, Centro Recreativo de Artes, 20.00h

13 DE JUNHO

Vigo, Asoc. Veciñal casco Vello, 19.30
Vigo, Taberna Benigno, A túa casa, Casa do Pobo de Nocedo do Val, Asociación Cultural Andarela.
Vigo, Salón de actos do Colectivo AVC Casco Vello
Barcelona, Sargadelos BCN, Eixample, 19:30h

14 DE JUNHO

A Coruña. Local da Asociación Cultural Alexandre Bóveda. Asoc. Cultural Alexandre Bóveda
Barcelona, Espai Experimentem, Gràcia, 19.30h


15 DE JUNHO

Becerreá, Casa da Cultura,
Salamanca, Colectiv@ de Galeg@s Cabread@s, Locais Sindicais
A Coruña, A Cova Céltica, Rua Orzán, 86, 20.30
Belgrado, Instituto Cervantes
Vigo, Salón de actos do Colectivo AVC Casco Vello

16 DE JUNHO

Vigo, Asoc. Veciñal Casco Vello, 19.30
Becerreá, Casa da Cultura,
A Coruña. Local da Asociación Cultural Alexandre Bóveda. Asoc. Cultural Alexandre Bóveda
Vigo, ArteiEnsaio, Local ArteiEnsaio
Vigo, Taberna Benigno, A túa casa, Casa do Pobo de Nocedo do Val, Asociación Cultural Andarela.
Vigo, Salón de actos do Colectivo AVC Casco Vello
Barcelona, Centre Garcilaso, Sant-Andreu, 19.30h
Vigo, Local Social Revolta, Rua Real 32, baixo. 21:00 h

17 DE JUNHO

Barcelona, Ateneu Popular Julia Romea, Santa Coloma de Gramanet, 21.30h
Barcelona, Ateneu, A Torna, Grácia, 19.30
Carballo, Pazo da Cultura, 21.00

25 DE JUNHO

Lisboa, Escola Superior de teatro e cinema de Amadora, Assoc. de Estudantes da E.S.T.C.

Desta vai!!!
Ese ceo gris albisca claros. Vento de poñente, forza dous a catro e o anticiclón das Azores deixa choivas e deixa mexos e cegos, coxos e tatexos entran todos no mesmo saco, que feirantes somos todos e decidir non é barato.
E abre o día, e saen ó mar os barcos subvencionados, herdeiros de caladoiros valeiros, remata a carreira meu fillo e vaite a Irlanda a coidar nenos, os que aquí non hai porque nacemos todos vellos, e aprendes un idioma que o teu non che vai servir desta fronteira é mellor fuxir, e que a distancia apague os teus medos.
País de xubilados, de emigrantes retornados, ladrillos de Lanzarote, “bocareus” de Barakaldo, faltei á escola para descargar tabaco que Cristo todo perdoa e a vida apréndese nos salmos.
Terra sen estado, rexión subestatutaria, nin subimos nin baixamos, estando no cu ou na vangarda nós nos conformamos, e do veciño desconfía porque a honestidade só reside en casa propia aínda que no trimestral mintamos. E é que todo o mundo o fai e a ninguén facemos dano.
E que máis dará, se cada un mira polo seu, se para eso xa están os que saben, se eu quero estar tranquilo e “non lle debo nada a nadie”, se vas de excursión e empanada de balde, e muiñeiras de Chantada, e cochos e capóns e lumbrigantes, e ó meu fillo deixólle un bo negocio e patacas sempre se han precisar, que a min ninguén me vai pagar, nin comunistas, nin moinantes.
Minifundios de cemento, merqueille ó ceo a terra que me negaron e o choio é bo que me queda a dous pasos, para o luns teño un pantalón negro e para o sábado un encarnado, o xornal e o dvd..., e o “curasau” que se vexa que son viaxado, que se paga ben a prazos o futuro hipotecado. Como, durmo e traballo e co cagallón do venres asunto solucionado.
Intelectuais defraudados, furei a pel cun candado. Cresta, chapa e pancarta, vivo dos meus pais “frechas” a anarquía dos vinte anos, nin fronteiras, nin cancelas pero vivo encadeado a paga que percibo por renegar do traballo, que esa é cousa de alienados e a ideoloxía sempre dura aínda que eu non faga un carallo.
E todos somos nós, e de todos precisamos: os históricos, os que non coñecen outra cousa, menciñeiros e mariñeiros, artistas da sutileza e os máis brutos que os arados. O fontaneiro que preciso, o porro, a raia e o cabalo, o activista e o escangallado, cura de parroquia, “friki” de barrio, cociñeiro e esfameado, cidadáns rurais, aldeáns urbanos, desta vez quero estar no bando dos aliados. Dos que gañan e dos que cambian, e dos que dan esperanza a un país atrasado...
Desta vai!!! Desta vai!!! Desta vai!!!
...e direi adeus ó meu futuro frustrado.

M.Nine.

Publicado no Foro de Vieiros

A min estame costando atopar a maneira de facer a proxección do Hai que botalos na miña aldea. Os locais do concello ou están adscritos a actividade electoral ou son usados por asociacións culturais(e sería provocar un conflicto entre os seus membros, que son de todas as cores e non queren bullas entre eles). O mesmo pasa cos bares, algúns clientes sentiríanse moi ofendidos (hai verdades que doen coma un fist fucking non desexado), por non falar de que ninguén habia de atender demasiado.
Facer proxección ao aire libre está descartado, non hai medios técnicos.
Oxalá puidera cambiarlles o sinal de Canal Crus á hora do futbol e meterlles o Hai que botalos polo biés.

Sóame bastante eso de non querer meterse en follóns, nin enemistarse cos veciños..., sen embargo o tema da proxección ó aire libre non é algo excesivamente complicado sempre que contes cun espacio onde poder facelo. Os medios técnicos poden alugarse e non son moi caros e para conseguir os pouscos cartos necesarios sempre se pode recurrir ó patrocinio do acto, se non é por negocios da túa aldea, podes mirar no núcleo urbano máis próximo ou en concellos que saibas positivamente que están interesados. En todo caso saude e sorte.
Desta vai!!!

SOCIEDADE CIVIL


Parte médico habitual

Un artigo de: Xosé María Álvarez Cáccamo
[09/06/2005]


Continuamos pendentes do parte médico habitual. O cadáver segue morrendo. A data do seu primeiro falecimento foi a do 20 de novembro de 1975, aquela festa rachada. Pero, ao xeito de unllas e cabelos reacios a abandonar a súa instalación sobre a osamenta craneal ou no extremo dos osos chamados, naturalmente, falanxes, moitas células vivas daquel corpo en vagaroso pasamento permanecen en activo.



Morto o xeneral xenocida, a súa mensaxe xenética pervive no ADN e no discurso de vellos colaboradores como Fraga Iribarne e de avantaxados discípulos como Aznar, Zaplana e Acebes, un trío verdadeiramente cacofónico. E nos hábitos e conviccións de milleiros de figuras de menor relevo, caciques en exercicio, pequenos ditadores, carcas declarados, reaccionarios recalcitrantes. O chamado franquismo sociolóxico, ou sexa político, é o magma dos restos multitudinarios daquel Cadáver que, grazas, entre outras causas, ao ballet dos pactos transicionais, ficou abondo insepulto.

Os que non perdimos a esperanza continuamos pendentes do parte médico habitual. O cadáver morre un pouco cada día. En Galiza, logo de dazaseis anos a gozar de boa saúde, alimentada cos produtos básicos da terra -substancia histórica e natural adoviada con especias caciquís-, semella que as constantes vitais do pacente comezan a debilitarse. A analítica diaria de enquisas e sondaxes mostra un progresivo descenso de índices en alarmante caída cara ao colapso : 41-39-37-35... Non hai vida posíbel por debaixo dos 38 escanos. Pero a inxección da penicilina transoceánica podería apontoar a urdime do corpo agónico e adiar a desmembración dos seus sistemas, que ameazan derrubamento por liortas intestinas.

Evitémoslle inúteis sufrimentos ao cadáver. Os partidarios da eutanasia, mentres permanecemos atentos ao parte médico habitual, lamentamos o cruel espectáculo da enxurrada verbal de "feces en melena", a defecación incontrolada de improperios, desatinos e ameazas proferidos polos membros do corpo aínda vivo do P.P., síntomas patentes e patéticos dunha loita inhumana contra a agonía. En beneficio da saúde pública, colaboremos no logro do deceso democrático do franquismo de Fraga Iribarne. A noite do 19 para o 20 de xuño de 2005 pode ser festa lustral, véspera antecipada en catro días da feliz cacharela de San Xoan na que queimaremos os restos daquel cadáver que comezou a morrer o 20 de novembro de 1975. ¡Desta vai!

Publicado en Vieiros

Desde o lado oscurso da forza

Lin unha recomendadisima columna de Carlos Luís Rodríguez (http://www.elcorreogallego.es/periodico/20050521/O...) do pasado sábado, nese xornal que recentemente publicaba unha tira cómica repugnante pola súa evidente e inadmisíbel homofobia denunciada por diferentes colectivos sociais, por moito que a queiran disimular con insultantes sutilezas de humor; refirome claro está a El Correo Gallego.

"O lado oscuro da forza" titulaba, eso sí en perfecto español "pacovazquista" o amigo Carlos (permiteme esa licencia literaria, para que vexas que algúns si conservamos o sarcasmo e o humor) o seu texto que máis que unha columna semella ser, ao meu ver e con todos os respectos, un exabrupto desquiciado, cun estilo propio dalgunha desas noticias compradas "habitualmente" polo PP desde a Xunta con dous millóns de euros de fondos públicos tal e como acaba de sair á luz pública.

Vaia por diante e de entrada o meu máis profundo respeito á diferenza, e ao exercicio de libre expresión do libre pensamento, pero solicito o meu direito á replica. Non por ofendido, nen para ofender; non por indignado, mais si por dignidade.

alaba Carlos nese artigo da coincidente, no tempo, estrea da última parte da saga de Star Wars e do filme "Hai que Botalos" promovido por Burla Negra, é dicer por ese sector intelectual comprometido co país que mentres outros consentían a indignidade separando os focos da súa pluma da realidade abafante dun governo incompetente que mentía, pateaba o país para ofrecer espazos de verdade, de dignidade. Cunha carga de pseudo-corrosiva acidez verbal, mais propia da indixestión da verdade que emana do traballo que pretende ser unha denuncia visual da necesidade urxente de cambio político na Galiza, tamén por hixiene democratica, que suscribimos unha grande cantidade de galegas e galegos, que do inxenio xornalístico ou literario, o autor tenta mofarse nun xogo de descalificación a tempos burdo, a tempos infantil, e cunha perspectiva marcadamente reduccionista, é dicer: curta.

Non vexo a ningún intelectual de Burla Negra, nen a ningun actor, nen a ningunha cantante, nen a ningun galego vestido de Jedi todo-poderoso que con afán de catequista pretenda a reconquista dunha Galiza Virtual. Vexo persoas, cidadanía consciente, que non está contenta coa realidade deste país tras quince anos de era Fraga, ou parafraseando a Beiras, de "peste Fraga", arelan un outro xeito de conducir o país. Pero tamén vexo a algúns soldados imperiais, dese outro lado da forza, onde o Photoshop substitue o debate das ideas, empecinados en "machacar" a quen disinte, a quen difire, a quen denuncia. Vexo unha Galiza virtual sí... a do "m+is", e outra real, a da necesidade de "botalos".

En algo acerta o amigo Carlos e que esto é un pouco máis daquel "Nunca Máis" que nos cansamos de berrar, convencidas/os, baixo choiva, frente a vento, ou frente á invisibilización de meios, públicos e privados, empeñados na negación da verdade que enluteceu a nosa costa e ofendeu a nosa dignidade colectiva como povo. É certo, é unha prolongación lóxica e razóabel, daquel Nunca Máis que ateigou a xeito de banderola cada recuncho de país, porque apostar democraticamente polo cambio galego, e pola derrota democrática do fraguismo e demais tropa, é sen dúbida o máximo exercicio práctico da dignidade cidadá fronte a un poder que a ignora, que lle dá as costas, e que a abafa cunha notoria falta de cultura democrática. Certo é que aquí se vota... tamén co tercio familiar franquista, pero democracia é moito máis que un exercicio de elección, vos goste ou non.

A mención sutil ao problema vasco, cunha intencionada vontade de asociación de ideas que nada teñen que ver, e ao problema político e social que nesas coordenadas se vive, é cando menos cruel, pobre e dalgun xeito mezquina.

Só hái un tipo de persoas que eu tema, e son aquelas que non dubidan nen escoitan, porque non dialogan, porque non enmendan, porque non aprenden. Quen fala en valor absoluto corre o risco de equivocarse absolutamente.

Respeito o teu entreguismo a esta realidade insoportábel; respeta ti a nosa entrega a un futuro diferente para un país que comeza a dicer basta, e que xa está farto de que se lle poñan barreiras ao seu futuro, unha nación que comeza a abrir as fiestras cara o mundo, e que ten capacidade e gañas abondo para cumprir todas as súas aspiracións.

Na miña habitación hai un cadro que reza "Dear God, what great idea make us all diferent". Tras ler a túa columna máis que nunca, e desde o agnosticismo, digo: Grazas Señor.

Inda que doa, Hai que Botalos!

Asinado: Un cabaleiro Jedi, con humor.

---

* Réplica a Carlos Luís Rodríguez

** Xabier Pérez Igrexas (www.contradiscurso.tk) é ex-secretario xeral dos Comités Abertos de Estudantes (CAE) e foi membro da súa Executiva Nacional. Foi tamén membro da Dirección Nacional de Galiza Nova. Na actualidade participa no movemento veciñal vigués, e colabora con artigos de opinión en diferentes medios de comunicación.

Publicado en Xornal
http://www.xornal.com/article.php3?sid=20050524083...

maio 20, 2005
ELECCIÓNS.- Burla Negra contra a "pantasma" Fraga
Burla Negra presentou hoxe o filme 'Hai que botalos', 24 curtometraxes que teñen coma fin botar ao PPdeG do poder e rematar coa "pantasma" Fraga. Este movemento cultural declarase apartidista e reivindica a súa independencia fronte a Nunca Máis, quen onte anunciou que non realizará ningún acto durante a campaña electoral. De feito, o distanciamento entre a plataforma e Burla Negra fixose evidente dende a última xuntanza xeral. A partir de entón, a pesar de ser parte da mesma engranaxe social, os seus obxectivos son ben distintos. O estreno de 'Hai que botalos' é o vindeiro domingo no Teatro Principal de Santiago. Consulta arredemo para saber máis.

Publicado en Galicia Confidencial

Son activista da Burla Negra e gustaríame responder a iso de "PP,PSOE... Burla Negra...Abride os ollos!!"
Non sei se dá para percibir que Burla Negra NON É UN PARTIDO POLÍTICO, senón un colectivo cultural, onde caben xentes de variadas ideoloxías, dende o nacionalismo e o independentismo, até o anarquismo ou a socialdemocracia. Pero se no colectivo hai algo claro é o seu compromiso coa CULTURA E A SOCIEDADE GALEGA. Levamos traballando desde o Peche de Laxe en Novembro de 2002 (con asembleas semanais ininterrumpidas)ata hoxe mesmo que estamos pechados no local currando (sen un único liberado)para "axudar" a botar a Fraga e CIA. Acabamos de facer un filme de dúas horas, con vintecatro curtametraxes, que é máis da mitade da produción de curtametraxes anual galega subvencionada pola Conselleria de Cultura con centos de miles de euros, e que tería un prezo de produción, como mínimo, de perto de 600.000 Euros (100 millóns de pesetas). Un filme que probablemente é o primeiro en ser feito en Galiza, en galego, por xente galega, e sobre a Galiza actual e que xa está a ter unha repercusión impresionante, coa colaboración de toda a rede do movemento social. Un filme onde se está a poñer en risco persoas e colectivos, (xa se recibiron ameazas directas desde o Partido Popular) que están a dar a cara fronte a todo tipo de críticas e insultos. Un filme onde por primeira vez vanse poder ver políticos do PP carrexando votos no rural, onde se vai ver claramente que as praias seguen inzadas de chapapote, que a xente do mar está a padecer unha crise económica por efecto do Prestige, onde se aborda a despoboación rural dende o punto de vista da xente do rural, onde se di claramente quen é Fraga, e se fala ás claras sobre todo iso do que fala Estevo das Estivadas. En fin...
Por iso, que alguén diga que temos que abrir os ollos, só por non apoiar explícitamente a súa opción partidista, a parte de parecerme un insulto aos activistas de Burla Negra que son votantes ou militantes do BNG, paréceme sobre todo unha frivolidade e unha maneira de non entender absolutamente nada sobre o noso traballo.
E respeito ao tema ese da "Ruptura con Nunca Máis", que este medio xa alentou meses atrás, lembrar que nós aínda acudimos ás reunións e asembleas da Plataforma (pOR CERTO, QUE É ISO DA ÚLTIMA XUNTANZA XERAL?), ao contrario de moitos colectivos que levan meses sen dar sinais de vida, iso si, defendendo os nosos puntos de vista -tal vez se fala de ruptura só por expresar as nosas opinións e pensamentos, por outro lado compartidos por moitos sectores do movemento social-, porque unha cousa é estar nas cousas e outra renunciar ao que somos, repito, un COLECTIVO CULTURAL. Se non se entende a diferenza entre Cultura e Política entón non sei quen ten os ollos máis pechados.
E si, por suposto, tomamos partido, MAIS non somos partidistas.

Publicado no foro de Galicia Confidencial.

'Hai que botalos' afronta a derradeira semana da campaña

[10/06/2005 12:22] O filme colectivo Hai que botalos afronta a súa derradeira campaña de "estimulación do boto" e comeza con intensidade esta fin de semana, na que vai contar con importantes citas en Laxe, Meirás, Lalín, Salceda de Caselas e mesmo, Bellcaire d'Urgell, en Lleida.
Os días 10, 11 e 12 de xuño son días de intensa actividade para os membros do colectivo Burla Negra e para todas as persoas que voluntariamente colaboran co proxecto Hai que botalos.
Para a noite de venres as citas repártense pola Coruña, Mersía, Ourense, Pontedeume, A Póboa do Caramiñal, Barcelona, Salceda de Caselas, A Laracha, Muxía, Oleiros, Boiro, Pantón, Tui, Culleredo, Cambre, Ponte Caldelas, Vigo, Ponferrada, Lalín e Meirás. O sábado as proxeccións terán lugar en Redondela, Laxe, Viveiro, Compostela, O Rosal, Carnota, Vigo, Muxía, de novo Salceda de Caselas e Oleiros e Bellcaire d'Urgell, en Lleida. E o punto final a esta fin de semana 'expansiva' o domingo en Ribeira, Chantada, Agolada, Negreira, Vigo e Salceda de Caselas.
Unha das citas máis especias será a que teña lugar o sábado en Laxe, onde hai case tres anos nacía, nun peche na biblioteca municipal, a Plataforma Contra a Burla Negra; a raíz do accidente do Prestige e que agora, dous anos e medio despois, segue activa.
A cita no 'feudo popular' lalinense é as 22.00 horas. O alcalde da vila e xefe de campaña do Partido Popular, Xosé Crespo, ten a mellor ocasión para asistir á proxección da película que descalificou ao pouco da súa estrea. Na presentación, o colectivo lalinense que se sumou ao proxecto vai contar coa colaboración e coa presenza de dous membros da Burla Negra, o actor Miguel de Lira e o escritor Carlos Santiago.
Outra cita importante para o venres é a que se vai producir en Meirás, onde a propia organización asegurou que a proxección de Hai que botalos supoñía "o primeiro acto democrático do lugar dende 1936".

Publicado en Vieiros

AREEDEMO hackeado.

Ola a tod@s. fomos hackeados por un grupo chamado "UNLITED" do cal ainda no sabemos nada, nen motivos, nen intencións.... O nivel do ataque é do que se di "ATA O POTE" pero sen romper nada, polo que a esta hora arredemo está nas súas mans máis que nas nosas..... Mencionar que a maldade do ataque é de baixo nivel, posto que ata agora soio puxeron o seu nome e non romperon nen borraron nada... (CREO!!!) Estou traballando para restablecer o control sobre o portal e informarei cando o teña restablecido... ou de outras posibles solución que estamos a pensar. de todoslos xeitos... HAI QUE BOTALOS !!!! Si alguén ten coñecimentos de seguridade, pode poñerse en contacto con info@arredemo.info

Publicado no Foro de Vieiros

Parafraseando a Sade ; ) " Galegos, un esforzo máis, se queredes ser republicanos".
Unha proposta para espallar máis "hai que botalos":
En vista de que tiñamos máis problemas dos previstos para facer circular o DVD da película ( non todo o mundo tiña copiadora de DVD, longo tempo de copiado, precio dos DVDs virxes,etc..) a un grupo de xente en Vigo ocurriusenos facer unha especie de trailer da pelicula de distribución gratuita.
Logo dunha chamada ó telefono de Burla Negra en Santiago, para consultar se procedia ou non a idea, descargamos catro curtos dende a páxina web de "hai que botalos" ( no formato AVI, con resolución 352X288. Nós eleximos o home do telexornal, a duas velas, en plan galicia e carretaxe) e gravamolos nun CD. Mercamos caixas de CDs virxes ( por exemplo, 10 CD por 3,90 euros) e puxemonos de cote a facer copias. Son mais ou menos 120 MB, que dependendo do ordeador poden copiarse en 5-15 minutos cada ún. Nun pouco máis dun par de horas podes ter arredor de 20 copias feitas. Deste xeito xuntamos dunha primeira tacada 150 copias. Colocamos cada CD no interior dun envoltorio feito cun folio A-4 doblado, no que previamente imprimimos o logotipo de Hai que botalos, unha indicación de que o CD é de balde e os nomes dos curtos. No interior do envoltorio incluimos tamén un folio co Panfleto electoral que está na mesma paxina Web (no cal engadimos o enderezo web da páxina onde pode desc! argarse a totalidade da película) e o boletín HQB nº2. Posteriormente fixemos unha especie de expositor para colocar os CDs ( caixas de zapatos forradas,etc....cada quen según o gusto que tiña). Colocamos os expositores en varios bares para que a xente poida coller os CDs de balde.
No peor dos casos, algunha xente máis coñecera a existencia da película, algúns veran os cortos incluidos, e se cadra, habera xente que animese a descargar o resto. Se hai demanda novos CDs poden repoñerse con certa dilixencia, por exemplo 10-20 cada día. A cousa, con fotocopias incluidas, ven a sair por unhas tres horas de traballo e arredor de 10 euros cada 20 copias. Velai vai a proposta por se a xente quere animarse.
Hai que botalos!!!! É de xustiza que Fraga non morra gañador...

Publicado en Arredemo

La Junta Electoral de Trives anula "Hay que botalos"

Domingo Castro. Sábado, 11 de Junio de 2005
La Junta Electoral de Trives ha tomado la sabia decisión de no dejar proyectar el film "Hay que Botalos".Supongo que lo considerará subversivo y digno de aplicarle la Ley de Prensa que tantos años funcionó en este pais.Enhorabuena

La Voz de Galicia (Cartas ó Director)

Proxección de HQB prohibida ilegalmente en Trives

O pasado Sábado 11 de Xuño, axentes da Garda Civil presentáronse no Café Bar "Via Nova" de Trives, onde se estaba a iniciar a proxección de Hai que Botalos e impediron o visionando alegando unha denuncia do "Representante do PP de Trives", sen que conste en ningures mandato xudicial algún.

Os axentes regresaron ata cinco veces para asegurarse de que o filme non era proxectado, montando unha bronca cos clientes que protestaban ante este exercicio represivo sen ningunha xustificación legal.
(...)

Neste momento, e tras ser informados polos organizadores da proxección, Burla Negra estudia emprender accións legais contra este ataque directo á liberdade de reunión e de expresión e esixir a proxección do filme onde estaba prevista.

A denuncia amparábase no artigo 144 da lei electoral, que textualmente afirma:

Artículo 144. 1. Serán castigados con la pena de arresto mayor o multa de 30.000 a 300.000 pesetas quienes lleven a cabo alguno de los actos siguientes:

a) Realizar actos de propaganda una vez finalizado el plazo de la campaña electoral.

b) Infringir las normas legales en materia de carteles electorales y espacios reservados de los mismos, así como las normas relativas a las reuniones y otros actos públicos de propaganda electoral.

2. Serán castigados con las penas de prisión menor en grado mínimo y multa de 100.000 a 500.000 pesetas los miembros en activo de las Fuerzas Armadas y Seguridad del Estado, de las Policías de las Comunidades Autónomas y locales, los Jueces, Magistrados y Fiscales y los miembros de las Juntas Electorales que difundan propaganda electoral o lleven a cabo otras actividades de campaña electoral.

Os organizadores do evento a penas colocaron un cartaz informando á poboación do cambio de lugar da proxección, xa que lles fora negada a Casa da Cultura da vila (como non!) e en consecuencia decidiran organizala no devandito Cafe Bar, sen que en ningún momento se utilizase ningunha sigla partidaria.

Reproducimos a mensaxe enviada por un dos organizadores, bastante elocuente de por si.

O Sabado dia 11 de Xuño, tras pedir a colaboración do Concello pra poder emitir o film na casa de cultura e sendo negado, tentouse emitir nun local (Cafe-bar "Via Nova") da vila. No momento da proxección presentouse a Garda Civil cunha denuncia por parte do "Representante do P.P. de Trives" e impediron que a xente que ali se atopaba poidera velo, non contentos con isto tras presentarse entre 5 e 6 veces no bar para comprobar que non se emitia, montaron bronca cos clientes do bar polas suas represal,ias ante a actuación que estaban levando a cavo. Pedimos AXUDA!!! Neste pobo a xente ten medo! A represión recorda a de hai 50 anos. Poñedeo na paxina, que non se queden tan traquilos impedindo que a xente poda expresarse e intercambiar información. Nos periodicos de hoxe non ven ningunha referencia a este suceso, e eso é o peor porque ninguen se vai a enterar de que maneira o PP coarta as libertades. P.D. a xustificación que deu a Garda Civil é que vai contra o artigo 144 da Lei Electoral. Un saúdo e forza.

Publicado en Arredemo.info

Hai que pensar isto

PODERAN CORTAR TODAS AS FLORES MAIS NUNCA SERÁN OS AMOS DA PRIMAVERA.

Publicado no foro de Vieiros.

Habrá que echarlos (a los de Fraga), pero con argumentos

Por supuesto que una parte importante de la derecha, máxime en período electoral, recurre y pulsa los más bajos instintos –el miedo y la seguridad, el complejo de culpa y servidumbre y la confusión entre principios civiles y religiosos, la unidad de la patria (española, claro) como un fin en sí mismo, la simplificación, etc- con tal de conseguir votos y que sus electores renuncien a la Razón, al conocimiento. Pero a veces desde la autodenominada izquierda, salvando las distancias, se recurre a estereotipos desafortunados cometiendo banalidades similares. ¡Ay, los progres, cómo son!

Un grupo de realizadores gallegos presenta estos días su obra colectiva ‘Hai que botalos’ (Hay que echarlos) una versión a la gallega de aquel ‘Hay motivos’ realizado por artistas españoles para criticar el gobierno de Aznar. ‘Hai que botalos’ son algo más de veinte cortometrajes en los que se critican los años que Galicia ha pasado, y pasa, votando a Manuel Fraga. Algunas de las piezas de la cinta se preocupan de justificar el corto con un guión político. De hecho, hay estupendos razonamientos sobre la dilapidación caciquil de las subvenciones europeas (el mayor desastre político de la era Fraga, en mi opinión), el desprecio por el medio ambiente o la mala gestión de las energías renovables. Incluso hay algunas dosis de humor sobre el nunca existente Plan Galicia tras el desastre del Prestige o sobre la agonía del empleo precario. También se ofrecen unas imágenes alucinantes –sobre todo para los de fuera de Galicia- sobre el ‘carretaxe’ de votos, en las que concejales del PP recogen, papeleta en mano, a unos ancianos renqueantes y los llevan desde la puerta de casa a la mismísima ranura de la urna. Salen del vehículo del concejal apretando en su mano el sobre y un desconchado DNI. A pesar de esto –o por esto mismo- yo soy ferviente defensor del voto obligatorio –aunque sea nulo o en blanco- como sucede en Australia o Brasil.

Dicho esto y, salvando los citados cortos y algún otro chiste oportuno, se respira en una parte importante de los cortos un repugnante ambiente clasista que es del todo ofensivo, además de ser una mentira demostrable y un linchamiento bastante cobarde de los más débiles. El denominador común que une a estas piezas es el mensaje de que Fraga pervive porque le votan los viejos y paletos del pueblo, con sus boinas, sus pañoletas y gaitas, como si ser viejo o vieja de pueblo fuera un estigma en sí mismo, y la virtud reside en la comprometida juventud urbana que pone música ‘new age’ en su reproductor. En los pueblos hay ancianas con pañoleta que no saben lo que significa ser ‘señora de...’ porque se han pasado la vida trabajando como cabronas, endureciendo sus callos con el azadón, mientras las ‘señoras de...’, tan propias de ciudad, reniegan de la igualdad de géneros porque es más cómodo que cavar zanjas y porque han nacido colocadas en familias sin callos en las manos. Mandan al carallo una lucha de décadas y piden al marido, también urbano, que les coja la papeleta y la lleve a votar.

Mucho más que en los pueblos, en las ciudades hay trepas, hay fachas, hay alcaldes de grandes ciudades que se pintan siglas de izquierdas y llevan una ejemplar vida de derechas pero nadie les dedica un cortometraje; hay jóvenes sobradamente preparados en las ciudades que explotan a otros jóvenes en precario y hay curas de ciudad con menos humanidad y compasión que cualquier cura de pueblo. Si ese dios suyo tuviera algún sentido, pondría a esos censores de ciudad a cavar patatas y a sangrar callos.

Tampoco hay cortometraje para ellos, ni para algunos líderes sindicales que observan pasivos cómo retroceden los derechos laborales. Por supuesto que la ignorancia es el mejor caldo de cultivo para las mejores estafas –empezando por las ideológicas- pero la mala fe de otros es la que va por delante. Porque no llevan boina los que especulan con el suelo o las subvenciones, ni se firman leyes regresivas con un azadón, seamos un poquito más valientes y señalemos a los culpables, a todos los culpables, de nuestra situación. Hay jóvenes más fachas que la madre que los parió y ancianos –estos sí son conscientes de sus limitaciones físicas- con una conciencia política y una fuerza ante la que yo no puedo hacer más que aprender.

No pretendo ser uno de esos articulistas aparentemente independientes que acaban trabajando para la ultraderecha, pero hay que colocar cada cosa en su justo lugar, con su justa dosis de autocrítica, y no extralimitar el papel de una película que no deja de ser un merecido desahogo en un país tantas veces callado y silenciado. Es un entretenimiento, pero nunca un método de conocimiento. Tampoco los progres –aunque mejoren sensiblemente la situación actual de Galicia- van a propiciar el cambio social que esperan aquellos que más lo necesitan. Véase el ejemplo en todo el Estado.

No era difícil reemplazar al Partido Popular, pero buena parte de la esencia ideológica sigue intacta. De hecho, los empresarios están encantados con el PSOE de Zapatero, que no ha movido un dedo por los problemas ‘reales’ más acuciantes de la ciudadanía: cómo llegar a fin de mes con un contrato en precario o sin contrato, cómo acceder a una vivienda digna, cómo mejorar la sanidad y educación públicas si n ceder a las presiones de los funcionarios y a la competencia desleal e inmoral –inmoral por doblemente financiada, por padres y Estado- del lobbie de la enseñanza privada. En definitiva, cómo ser efectivamente iguales. ¡Ay, los progres!

Publicado en Rebelion
http://www.rebelion.org/noticia.php?id=16469

CARRETAXE AÉREA
De Montevideo a Galiza

[14/06/2005 18:08] Benvidos e benvidas a bordo deste Boeing 747 da compañía Aerolíneas Arxentinas procedente de Bos Aires e con destino a Santiago de Compostela. En cumprimento da normativa internacional sobre seguridade aérea a nosa tripulación procederá a facilitarlles información de utilidade para esta viaxe. Un artigo de Suso Baleato.

Nunha beira Montevideo e na outra Bos Aires. Son tantos os kilómetros que separan as marxes do Río da Prata que estas cidades non se divisan entre sí. En cambio dende as dúas é posibel albiscar Galiza. Tanto é así que primeiro figurará Vigo, tras dela a capital herculina, e só despois de Bos Aires sería rigoroso listar as demais poboacións galegas se o criterio para ordenalas fora o seu censo eleitoral.
Esta aeronave dispón de portas de saída situadas dúas diante, outras dúas sobre as ás e dúas máis na parte posterior sinaladas por indicadores luminosos. En caso de despresurización deberán tirar fortemente da máscara
de osíxeno que se desprenderá automáticamente do compartimento superior.
Debaixo do seu asento atoparán os chaleques salvavidas. Lembrámoslle que nunca deberán ser inflados no interior do avión.
Setecentos dólares custa a pasaxe para cruzar o atlántico. Moito máis do que pode pagar a imensa maioría das familias galegas no exterior, que nin sequera poden soster as cotas dos centros que reciben as axudas á emigración. Ao final funcionan como centros privados que ofrecen asistencia sanitaria, educación e outros servizos aos que só poden acceder os galegos privilexiados económicamente. Tamén alí se xestionan os subsídios, accións formativas e programas de encontro con familiares que é a única posibilidade que teñen para cumprir o soño de viaxar á terra nosa antes de morrer, ou mesmo para morrer nela. O sistema de selección é tan intrincado que todo depende do que diga o computador. Claro que un favor axuda moito. Cousas da tecnoloxía dixital.
Non está permitido o uso de dispositivos electrónicos durante as fases de tracción, despegue e aterraxe. Está prohibido fumar no interior do avión e facelo nos baños suporía un grave risco para a seguridade da aeronave. Durante o vó proxectaremos os filmes 'Prestige, a forza da dos feitos', 'Tras la masacre' e 'Galicia, máis que nunca'. A nosa tripulación distribuirá os auriculares que lle serán requeridos ao termo da viaxe.
Dani ía proxectar as curtametraxes de Hai que Botalos no seu bar de Trives. O día sinalado unha parella da benemérita impediullo presentándose cada meia hora no local para asegurarse o estricto cumprimento dunha lei
eleitoral que en realidade non pode prohibir tal cousa.
Voaremos a dez mil metros de altitude para percorrer nove mil seiscentos quilómetros durante once horas e trinta e sete minutos. Serviremos a cea unha vez alcanzada a velocidade de cruceiro e un almorzo antes de comezar o descenso. Adicionalmente serán distribuídas porcións gratuítas de Empanada Galega de Calidade por cortesía do comité organizador desta viaxe ás eleicións galegas.
Coñecino cando ao fin puido viaxar a esta terra da que tanto oira falar aos seus pais; iles eran republicanos e por iso él naceu en Buenos Aires. Durante os tres meses que pasou aquí descubriu que a ferida do desarraigo que se abrira sendo un neno xa nunca se fecharía: se alá era estranxeiro por ser un galego entre arxentinos, aquí tamén o sería como arxentino entre galegos. Decidiu retornar facéndome prometerlle que algún día eu viaxaría aló para coñecer a realidade da emigración galega. Puiden cumprir a miña promesa e durante istes días continuamos a remexer na ferida en longas madrugadas de mate e disertacións en busca de respostas. "Acá todo es mugre y quilombo, allá son tan estructuraditos, parecen tenerlo todo pero siguen emigrando... esa miseria de la que huyen, donde está que aquí no la vemos?". Mostreille a curta 'Carretaxe' do filme coral 'Hai que botalos'. O seu rostro mostrou unha alegría súpeta, ergueuse da mesa e dunha pila de xornais atrasados sacou un exemplar do diário Clarín. 'Esto sí que es corrupción. Pero a escala industrial'. Nunha páxina do xornal aparecía un anúncio a toda cor promovendo unha viaxe de ida e volta para votar nas eleicións galegas, con saída de Buenos Aires e chegada a Santiago de Compostela no Jumbo, un Boeing 747 de Aerolíneas Argentinas. O touroperador era o mesmo que se encargaba das viaxes subsidiadas pola Xunta para os encontros de emigrantes cos seus familiares. En letras ben visibeis constaba que a viaxe estaba organizada polo comité arxentino do Partido Popular.
Señores e señoras viaxeiros, fálalles o capitán Mariano de Iribaznar. En breves instantes comezaremos as manobras de aproximación ao aeroporto de Santiago de Compostela. Sírvanse conservar até o seu colexio eleitoral de
destino o sobre que será distribuído pola tripulación de abordo. Por favor abrochen o cinto de seguridade, persignense e manteñan o respaldo en posición vertical.

Publicado en Vieiros.

MOVEMENTO CIVIL
O MpDC denuncia as accións da Garda Civil de Trives

[14/06/2005 18:06] O pasado 11 de xuño, un colectivo da Pobra de Trives tiña previsto proxectar o filme Hai que botalos; ante a negativa do concello a cederlles a Casa de Cultura para este evento conseguiron realizar a proxección no café Vía Nova e entón entrou en acción a Garda Civil, cunha orde da Xunta Electoral de Zona para frear a proxección. Agora o Movemento polos Dereitos Civís (MpDC) comunica que denunciará esta acción ante o Valedor do Pobo e a Sudirección de Persoal e os Servizos de Seguridade do Ministerio de Interior.

Dende o MpDC asegúrase que a Garda Civil, neste caso, actuou contra un dereito fundamental recollido no artigo 20 da Constitución española, atacando entón a liberdade de expresion e o dereito a dar e recibir información veraz. Este organismo asegura tamén que a prohibición de proxectar a película se fixo sen mandato xudicial ningún, o que supón unha irregularidade máis.
O documento que achegou a Garda Civil para impedir o pase de Hai que botalos amparábase, segundo a comunicación da propia Garda Civil, no artigo 144.1 da Constitución española, que anuncia o castigo con pena de arresto maior ou multa a aqueles que leven a cabo actos de propaganda electoral unha vez pechada a campaña, aqueles que infrinxan as normas legais referidas a carteis electorais ou aos espazos reservados para os mesmos e tamén á realización de actos públicos de propaganda electoral, entre outras cousas. Ningunha das causas, segundo MpDC se lle pode atribuír á proxección da película e no cartel que anunciaba a proxección "só se destacaba o cambio de situación, dende a Casa da Cultura, que non cedeu o concello, ao café Vía Nova".

Publicado en Vieiros
http://www.vieiros.com/nova.php?Ed=1&id=43554

19-J.- Beiras asegura que estas elecciones deberían ser "un referéndum para decirle no a Fraga"


LUGO, 14 Jun. (EUROPA PRESS) -
El ex presidente del Consello Nacional del BNG, Xosé Manuel Beiras, aseguró hoy que las elecciones autonómicas del próximo domingo deberían ser "un referéndum para decirle no" al presidente de la Xunta y candidato del PP, Manuel Fraga.
En declaraciones a los medios en Lugo, Xosé Manuel Beiras afirmó que el único que hizo méritos por Galicia fue el nacionalismo y apostó por "echar a Fraga del poder".
Preguntado por las declaraciones de Francisco Vázquez, quien defendió que el PSdeG no pacte con el BNG, tildó estas manifestaciones del alcalde de A Coruña de "excrecencia" y dijo que representa "el aspecto más negativo" de la transición, "que en Galicia no se hizo".
Además, dijo que Vázquez es un personaje "alineado que no acaba de entender a Galicia" y subrayó que son el candidato socialista, Emilio Pérez Touriño, y el presidente del Gobierno, José Luis Rodríguez Zapatero, quienes le tendrían que pedir explicaciones.
En este sentido, Beiras invitó a los socialistas "a tomar medidas" con el regidor coruñés y añadió que si no lo hacen es "porque están practicando la acracia".
Asimismo, el ex líder del Bloque aseguró identificarse con el ideario de la Plataforma Burla Negra, autora del libro del 'Hay que botalos' (Hay que echarlos), y se volvió a referir al presidente de la Xunta como "la peste Fraga".
Xosé Manuel Beiras realizó estas manifestaciones durante la firma del libro 'A estrela na palabra', junto a los autores del mismo, Francisco Pillado y Fernán Vello, a 200 metros de donde esta noche el BNG celebra el mitin central con la presencia del candidato nacionalista, Anxo Quintana.
Al ser preguntado sobre si asistirá al mismo, respondió como una exclamación de suspense: "ah". Mientras firmaba libros fue saludado por el cabeza de lista del BNG por la provincia de Lugo, Fernando Blanco.

En Europa Press

Hai que botalos

Se Castelao levantara a cabeza arderíalle a cara de vergonza vendo como os herdeiros do Pobo Galego votamos unha e outra vez polos mesmos caciques
contra os que él tanto loitou. Nas festas da terceira idade que nos organizan cambiamos a nosa dignidade por unha cacho de empanada. O futuro
dos nosos cativos por unha presa de churrasco.
Levamos 16 anos votando polos encorbatados cando en Galicia esta prenda so se usa á hora da morte e á do matrimonio. Entendo que xente de boa posición
económica e acomodada no sistema lles vaia ben con este goberno. Pero ó resto, os de clase media e baixa que non somos máis que morralla para
eles, temos a obriga de escoller outra alternativa.

A mesma opinión teñen os creadores dos cortos que levan por título o de este artículo que estades lendo. Un traballo que están prohibindo proxectar
en público (véxase Trives e Ares) porque teñen medo que nos saque a venda que moitos levamos posta. Que vexamos que Galicia é outra realidade distinta da que nos mostran os telexornais da T.V.G. Non é un traballo feito , como os que fan dende o poder, por unha prestixiosa empresa de publicidade a golpe de talón. É feito por eles mesmos, a golpe de machado e de ilusión . E moitos dende o exilio porque a emigración en Galicia non é
un problema do pasado.

Compre que non votemos polos que levan anos fartándose á conta nosa , pisoteando a nosa dignidade. Non son quen para decirvos a opción que debedes escoller. Pero non o fagades polos que firmaron penas de morte no seu día e non tiveron reparo en lanzarse a unha sanguenta guerra donde hay miles de nenos mortos e mutilados. Se non entendedes que ten que haber un cambio para que os nosos fillos e netos teñan as mesmas oportunidades que os fillos e netos deles , facedeo alomenos para que Castelao poida descansar en paz.

Francisco Maceira

Autor: tatari tari (---.udc.es)
Data: 15-06-05 14:40

Dende logo hoxe mesmo e despois de comprobar na prensa dixital o dos votos que van a traer dende Arxentina en vo charter, hxe mesmo (e vos animo a todos a facer o mesmo) acabo de cahamar á sede do PP en Galicia, foi facil achar o número...
Ali atendeume unha señorita (moi educada de principio) que se dispuxo a atenderme..
-- Muy Buenas aqui la desde del Partido Popular ¿que desea?...
--- Eu quixerame informar sobre a politica nestas eleccions do PP.
-- Si usted quiere el programa electoral le podemos enviar uno con tal que nos diga sus datos y la direccion donde quiere que se lo enviemos.
-- Non muller eu referiame a outra cousa ¿non me entende?..
-- Digame usted entonces que es lo que quiere saber de nuestro partido o del candidato para que yo le pueda indicar a donde dirigirse..
-- Si creo que vai ser mello que me poña con algun xefe porque este é un asunto importante.
-- Vale, ¿me puede indicar que asunto?.
-- Eu lle indico, acabome de enterar que dende Arxentina se vai fletar un avion para traer xente dende alí para que poida votar, e quixerame informar dalguns datos.
-- ¿Es usted periodista?
-- Non muller non o que pasa é o seguinte, eu soio queria preguntar se en vez de pagar 700$ por traer unha persoa, a min me pagaran 600€ e eu lles votaba igual, xa sei que quizais sexa demasiado pero é que así cando menos aforrabanse o bocadillo que lles teñene que dar
(interrumpiume) --- NOSOTROS NO HACEMOS ESO.
e mira que eu iba a insistir que eu poidia ir soio a mesa electoral e eles vanse gastar unha pasta en lebalos...
pero nada, ¿aguen se anima a repetir a chamada?

Publicado no foro de Vieiros

Rechazada la petición del PP de retirar un vídeo crítico con su gestión

T. C. - Lugo
La Junta Electoral de Zona de A Pobra de Trives (Ourense) rechazó ayer la petición del PP de que se procediera a la incautación del vídeo Hai que botalos (Hay que echarlos), en el que se critica la gestión de Manuel Fraga al frente de la Xunta de Galicia y se pide el voto en contra de los populares el próximo domingo.

Publicado no diario El País
http://www.elpais.es/articulo.html?d_date=&xref=20...

Estréase un filme formado por 24 curtametraxes cunha clara intencionalidade política: forzar o cambio nas eleccións do 19 de xuño.

Hai que botalos! é unha iniciativa cuns obxectivos políticos: incitar ó voto nos sectores da esquerda (sobre todo da nacionalista) e lograr, deste modo, un cambio no goberno de Galicia.


Os curtos cubren un amplo espectro de temas: desde o problema entre Fraga e Baltar (en clave irónica, en Untos) ata o problema da enerxía electrica en Galicia (A dúas velas), pasando por unha parodia de South Park (North Western Park) e o ineludible tema da emigración xuvenil ("Ora e Labora) xunto co do Prestige (Nunca Máis?, Hilitos ou Plan Galicia).

Publicado en Planeta Galego

MOVIMENTO DE DEFENESTRACIÓN DO PARTIDO POPULAR
HAI QUE BOTALOS!

Os tempos son chegados, e como non podía ser menos, non nos van coller co pé cambiado. Desde xa, que é agora mesmo, entramos en zafarrancho de combate pra deixar o resto e suar a camisola. Un único lema, sen ningunha adscripción partidista: Hai que Botalos! dirixido a todas e todos os que podan e queiran sumar un \"boto\" nas urnas co propósito de derrotar democráticamente aos caducos, aos mentireiros e aos incompetentes. Sobran motivos.
Os distintos equipos de voluntarios e voluntarias que participan nesta Campaña de Estimulación ao Boto, ultiman xa os traballos preparatorios. O filme, que vai ser estreado o 22 de Maio, está a entrar xa na fase de edición. Pero Hai que Botalos é máis que un filme. É un berro para escribir nas paredes de toda Galiza, un lema para asinar cartas e postais, pegatas para pegar nos bares, nas cabinas telefónicas e nos coches, cancións para cantar nas festas e nas tabernas. Para iso apelamos á libre iniciativa de todas e todos vós. A través de Arredemo iremos suministrando todo o material disponíbel: imaxes para facer pegatas, cancións para poñer nos bares, e por suposto, as curtametraxes do filme. E se queredes implicarvos de maneira activa na distribución e exhibición do filme, e na propia campaña, mantédevos atentos, porque pronto contactaremos con todas e todos os que xa manifestastes a vosa vontade de vos sumar a este duro empeño e os que aínda vos queirades sumar. A cousa está en marcha...

Preparados, listos, ACCIÓN!!!

O día 19 de Xuño non acaba o mundo. Pero é un día importante. Galiza ten a oportunidade de definirse acerca de si mesma. Díxoo moi ben o Presidente Fraga hai pouco tempo. Galiza ten que escoller entre o prestixio e a aventura. Como colectivo comprometido coa cultura e a sociedade galega, Burla Negra decidiu implicarse na campaña electoral a favor da aventura. Entre outras razóns porque o Prestixio do Señor Fraga afundiu definitivamente, hai case tres anos, a duascentas millas da nosa costa.
Dentro de Burla Negra, e noutros colectivos do movemento social galego, temos a convicción de que Galiza é un país maduro con recursos humanos e culturais dabondo para valerse por si mesmo. E como tal país, dono de si e capaz de afrontar os desafíos que se lle impoñan. Pero tamén pensamos que para desenvolverse plenamente como país, a nosa sociedade debe atreverse a arriscar.
Moitas e moitos de nós estamos desencantados coa clase política en xeral. Non o queremos ocultar. Pero iso non significa que non reclamemos o noso lexítimo dereito a participar activamente na vida política galega. E hai que dicir ben alto e claro que o Partido Popular de Galicia impide de maneira sistemática a participación dunha boa parte da sociedade galega na construción do país. Insultos, ameazas e listas negras forman parte do seu caduco estilo político.
Por esta razón tivemos que xuntarnos máis de trescentas persoas e facer vintecatro curtametraxes sen un peso, para que a xente que queira poda ver en imaxes cal é a situación do país desde outras perspectivas. Aí ao lado, en Europa, a isto de ter varias perspectivas sobre as cousas, chámanlle democracia, e por aquí andamos moitas e moitos con vontade de importar este concepto á nosa terra.
Non sabemos se o “boto” abrirá novas vías no país. Pero é a nosa maneira de reclamar outra forma de facer as cousas. Pensamos que antes de nada hai que airear a casa e botar fóra os fantasmas que nos prenden a un modelo social e político esgotado e inútil. Iso é o que cabe decidir nestas eleccións, se aceptamos continuar co caciquismo e a intolerancia ou se pola contra, decidimos implicarnos sen medo no avance real e democrático da nosa sociedade.
O día 19 imos ter festa rachada, pase o que pase. Para nós chega con celebrar o traballo e o empeño de tantas persoas que se sumaron a un obxectivo común, que conseguiron coordinarse para expresar e pór na pantalla unha idea colectiva, centos de persoas que en toda Galiza colaboran xa de maneira activa para facer chegar ao resto da xente estas vintecatro visións cinematográficas da nosa realidade.
Este esforzo cívico e social significa que temos unha sociedade viva e libre, disposta a comprometerse na construción deste país, unha sociedade capaz de cooperar e tecer novas redes de acción e participación. Unha sociedade consciente de que o país é cousa de todas e todos e non só dos políticos. E por isto, sen formar parte de ningún partido, queremos aportar a nosa “pedra de granito” a estas eleccións. Para que se teña en conta que existen outras visións sobre Galiza que só se poden resumir nun lema: Hai que Botalos!

Publicado en Alg-a.com

Hoy he estado viendo con algunos compañeros residentes de "As Burgas" los cortos "Hai que botalos". No hay duda de que los gallegos hemos tenido siempre un gran sentido del humor, y con estas obras de arte me he reido y al mismo tiempo me ha dado un poco de pena. Sin lugar a dudas los gallegos somos capaces de jugar "hasta con las cosas de comer" ... sobre todo por que con unos toques de humor y con un espíritu satírico ponemos en evidencia la situación política de nuestro país.
Emulando las palabras de la oposición conservadora británica en la Camara de los Comunes hoy ... solo se puede decir una cosa de los políticos que en este momento gobiernan Galicia ... "yo no soy médico pero reconozco un cadaver cuando lo veo"

En Trisquel.uvigo.es

kenshiro nos cuenta: «Queda una semanita para las elecciones gallegas, y he encontrado algo que merece la pena ver... con el título de Hai que botalos se distribuyen una serie de cortometrajes sobre las elecciones gallegas y el 'caciquismo'. Los autores lo distribuyen bajo 'copiceibe': te lo puedes bajar, compartir en redes p2p, hacer copias industrialmente, emitirlo en cualquier medio público sin pagar nada... Recomiendo que os paséis por la Web, y le echéis un vistazo porque son muy interesantes.»

En Barra.com

Entrevista
Hai Que Botalos!

Ramón Torre Freitas, 'Mon', es uno de los jóvenes que forma parte del proyecto 'Hai que botalos', un largometraje de reivindicación social y de denuncia al estilo de 'Hay motivo'. Estudió maquetación entre Madrid y su ciudad natal, Pontevedra, pero el diseño siempre ha sido algo que le ha interesado. Hace siete años que se dedica profesionalmente al diseño y esa ha sido precisamente su contribución a 'Hai que botalos', creando la imagen de los cartales, pegatinas, etc.
En primer lugar cuéntanos en que ha consistido el trabajo de diseño de la 'imagen' (los carteles, las pegatinas, etc.) de 'Hai Que Botalos'?
Fue una idea surgida de todo el grupo, tanto el nombre del proyecto como la imagen final. Yo sólo me limmité a darle forma a esa imagen haciendola muy visible tanto por la tipografía como por los colores y creo que ha resultado
un mensaje bastante claro. Las imágenes de las pegatinas son pequeños bocetos que se me iban ocurriendo y que gustaron en el grupo, y creo que dejan una idea clara de lo que se pretende.
Podrías contarnos, en líneas generales en que consiste 'Hai Que Botalos'?
Cuál es su objetivo?
Es una campaña de denuncia ante la penosa situación en la que está sumida Galicia. Es como un 'ya está bien' y creo que el objetivo es simplemente concienciar a la gente de que ejerza su derecho de ir a votar para poder cambiar las coxas ya que creo que Galicia está en la misma situación año tras año con este gobierno y no parece que vaya a mejorar.
En que fase del proyecto estais ahora? Cuáles son los siguientes pasos a
dar?
Ahora mismo ya hemos terminado de gravar y montar el 75% de los cortometrajes y reportajes que formarán parte de 'Hai que botalos'. Los últimos pasos serán el visionado y la decisión sobre el orden que llevará dentro del largo cada una de las obras. Está previsto que la presentación tenga lugar el 22 de mayo así que desde entonces todos los esfuerzos se centrarán en la difusión de la película, para lo que utilizaremos el portal Arredemo.
La línea que sigue 'Hai que botalos' es muy parecida a la de 'Hay Motivo'? Eso beneficiará al proyecto o puede perjudicarlo, bajo tu punto de vista?
No creo que perjudique para nada al proyecto. 'Hai que botalos' es un granito de arena que un grupo aporta para concienciar a la gente de lo importante que es
para todos cambiar esta situación de desgobierno en la que vivimos como pienso que fue 'Hay Motivo' en su momento y finalmente hubo cambio. Aquí también lo vamos a conseguir.

En Netclub (Caixagalicia.es)

'Hai que botalos' colleita o éxito expansivo camiño do 19 de xuño

[08/06/2005 13:39] Burla Negra recolle estes días os resultados da proxección expansiva de Hai que botalos, que convocou o pasado 4 de xuño e que "non foi máis ca o disparo de saída dunha expansión que queremos que continúe ata o día das eleccións", aseguran. Dos 300 puntos contactados, Burla Negra recibiu confirmación de máis da metade dos colectivos comentando o transcurso da proxección e tamén algunha que outra anécdota sobre a experiencia expansiva.
En Pontevedra, onde se proxectou a película logo da manifestación a favor do traslado de Ence e á que asistiron boa parte dos compoñentes de Burla Negra, presenciaron o filme máis de 400 persoas. Outro lugar significativo, en canto a volume de espectadores, foi a provincia de Ourense, que programou exhibicións en boa parte dos concellos e, nalgún caso, como foi o de Xinzo de Limia, a proxección prolongouse toda a noite.
Máis alá do atlántico, en Bos Aires, a exhibición de Hai que botalos tivo tamén, segundo informan os membros de Burla Negra, unha "fantástica acollida, que irá máis alá da proxección expansiva xa que se esperan exhibicións ao longo destas dúas semanas". "E non só en Bos Aires" engaden, "xa que en Barcelona, dende o sábado ata a xornada electoral están programadas medio cento de proxeccións".
Pero a relevancia da difusión desta película vai máis alá da proxección expansiva. Tal e como publica o colectivo Burla Negra na web Arredemo, dende o 3 de xuño ata o día 8 Hai que botalos proxectouse en 75 lugares distintos e tan dispares coma Ferrol, Ponte Caldelas, Allariz, Lugo, Trives, Xinzo de Limia, Bos Aires, Barcelona, Salamanca, Lisboa ou Londres; e o número de proxeccións ascendeu, nas mesmas datas a 150, entre as que teñen contabilizadas na Burla Negra.
A acollida que os espectadores lle están a dar a este filme "libre e colectivo" reflíctese, segundo os seus organizadores, non só na cifra de descargas "que xa vai polas 125.000 e que segue a progresión da primeira semana" senón tamén, en acontecementos coma o acaecido en Ares, onde "a pesar da prohibición do alcalde a asociación Bezoucos proxectou o filme ao aire libre e diante 125 espectadores".
Dende o 9 de xuño ata o día 17, no que terán lugar as últimas exhibicións de Hai que botalos, as proxeccións continúan e entre os lugares que Burla Negra publica como confirmados (arredor de 50 ata o momento) terán lugar arredor dun cento de proxeccións. Entre estas novas citas pódense destacar: a proxección durante tres días, 10, 11 e 12 de xuño en Salceda de Caselas; a exhibición o día 10 nun dos feudos populares, Lalín; o mesmo día exhibirase a película en Meirás, nun acto que os promotores locais definen coma "o primeiro acto democrático dende 1936" e ao que asistirán como 'presentadores' Enrique Banet, presentador de Senda Verde, e a actriz Mabel Rivera; e a proxección do filme no concello de Laxe, onde hai agora dous anos e medio nacía a Plataforma Contra a Burla Negra.

Publicado en Vieiros

DESDE O VENTRE DA BALEA
Hai que botalos... votando GZ

Rafa Villar-

CIG-Normalización Lingüística
‘Hai que botalos’ é ante todo un exercicio de dignidade, saída do mesmo lugar que a que emerxeu nas mobilizacións de Nunca Máis, desa sociedade galega plural e contraditoria que pugna por resolver as incógnitas do seu presente e encarreirar dunha vez o futuro. Futuro que igualmente tería que se construír desde a asunción da identidade propia de Galiza (GZ) como valor central (...) De nada valería botar do futuro, do noso futuro, o caciquismo retrógrado do PP e substituílo por un neo-caciquismo de xorne ‘pacovazquista’.
‘Hai que botalos’, abofé, pero de nada serviría o abismo dunha alternancia, que rendese contas ante os mesmos señores. Cómpre unha mudanza, unha transformación real e posíbel, desde postulados de maior democracia, de afondamento nun modelo social a favor das maiorías traballadoras e de centralidade en e de Galiza (GZ).
Este domingo 22 de maio é a presentación do filme ‘Hai que botalos’, experiencia audiovisual promovida pola Burla Negra, colectivo de xentes da cultura que se creara nos primeiros tempos da catástrofe do Prestige como parte integrante da plataforma cidadá Nunca Máis. Andando o tempo, a Burla Negra foi adquirindo e desenvolvendo un novo rol, do que esta experiencia de filme colectivo é unha boa mostra.
Máis alá do seu valor cinematográfico -que sen dúbida e de xeito desigual si o terá-, ‘Hai que botalos’ pretende ser un testemuño valente dun momento socio-político en certa maneira especial, cando se albisca a posibilidade certa de desaloxar a Fraga e o PP do Goberno da Xunta, tras anos e anos de hexemonía da dereita reaccionaria, caciquil e españolista no noso país.
‘Hai que botalos’ é ante todo un exercicio de dignidade, saída do mesmo lugar que a que emerxeu nas mobilizacións de Nunca Máis, desa sociedade galega plural e contraditoria que pugna por resolver as incógnitas do seu presente e encarreirar dunha vez o futuro. Futuro no que o PP e Fraga deberían ser sombras errantes dun tempo que cómpre esquecer -esquecermos-. E futuro que igualmente tería que se construír desde a asunción da identidade propia de Galiza (GZ) como valor central, á marxe mesmo de cal pode ser a fórmula que o futuro inmediato nos depare para conter e desenvolver a nosa identidade dentro dun ou outro marco xurídico-político.
De nada valería botar do futuro, do noso futuro, o caciquismo retrógrado do PP e substituílo por un neo-caciquismo de xorne ‘pacovazquista’, por exemplo. Experiencias amargas hainas nese sentido, e non é boa cousa que se instauren como se nada na nosa realidade política.
‘Hai que botalos’, abofé, pero de nada serviría o abismo dunha alternancia, que rendese contas ante os mesmos señores. Cómpre unha mudanza, unha transformación real e posíbel, desde postulados de maior democracia, de afondamento nun modelo social a favor das maiorías traballadoras e de centralidade en e de Galiza (GZ).
Asumindo isto, si é factíbel o entusiasmo e a esperanza. Si sería doado conectar con amplos sectores da sociedade galega que recean da política e dos políticos coa fórmula “sonche todos iguais” e que habitualmente son os que fican na casa á hora de votar. Iso si, non o fixeron -o de ficar na casa- cando as manifestacións de Nunca Máis ou nas do Non á Guerra. Moitos deles, por certo, procedentes de capas populares e resentidos cos efectos das políticas neoliberais que se aplican tamén no noso país. E nestes sectores é onde o nacionalismo -por traxectoria, coherencia e alternativa- podería ter un estimábel caladoiro de votos (e mesmo, por que non?, de futuros activos) nestas eleccións de xuño.
O dito non lle resta ningún valor -faltaría máis- á iniciativa ‘Hai que botalos’. Todo o contrario. Sería ben lograrmos unha difusión masiva, masivísima, do filme, ilustrativo dunha consciencia insubmisa nunha parte importante das nosas xentes da cultura e o espectáculo.

Santiago de Compostela, 19 de maio de 2004.
Rafa Villar é escritor e responsábel do Departamento de Normalización Lingüística da CIG.

En Galizacig.com

Eu penso que a mellor razón para difundir e ver o Hai que botalos! é que o PP non quere que o fagamos. É o momento de darlle entender aos nosos conveciños que a crítica e a discrepancia son lexítimas. Máis que lexítimas: son un deber moral.

Morremos de pe.
Agora toca agarrarse á esperanza de última hora...,
e como a historia nos marcou así, para ben ou para mal, volvemos a estar do lado dos derrotados...

Noraboa!! Foi para ben.

Desde o exilio, non podo crer o que estou a ver.
Volvo á casa nunhas horas coa esperanza de que xa nada vai ser coma antes.
Non sei se a celebración e prematura, se pode pasar algo, ou non pero en fin está visto que o ano 2005 é o das delebracións dobres, como a do Celta, como a do Goberno, e quen sabe, igual algunha máis :)

I lost my virginity, pity, or not