A peli do día

Venres, 05 de Maio de 2006

Cando pecha un cine todos morremos un pouquiño.

Onte foi a última proxección nos cines Equitativa da Coruña. Outras salas máis que desaparecen.

É un drama pero así está montado o conto. A xente da miña xeración leva desde os anos 90 vendo como van pechando unha sala de cine detrás de outra. Primeiro foron os cines como tais, é dicir, unha enorme sala con anfiteatros e demáis onde se proxectaba unha única película. Esto rematou reconvertíndose en multicines e o seguinte paso a esto é inevitablemente o peche.
Onte tocoulle ós multicines Equitativa da Coruña. Uns cines que tiveron a súa orixe en 1948 co "Cine Equitativa" e que se reconvertirían en multisalas en 1992. Eran uns cines incómodos, con algunha sala mal insonorizada, cun sonido que non estaba á altura dos tempos que corren e incluso con butacas colocadas en sitios onde unha columna che tapaba un cacho de pantalla, pero eran tamén os cines onde chegaban títulos que ninguén máis, salvo filmotecas e cineclubes, querían programar. Lembro que o primeiro filme que vin alí foi "Fisterra" na súa versión en galego, e por alí correron outros títulos como "Abre los ojos", "Memento" ou máis recentemente "Bowling for Columbine" que foi o único cine de Coruña que a proxectou, ou "La casa de mi abuela" que debe ser o primeiro filme da historia que vai rematar con máis premios que espectadores.
Onte lembreime desto cando fun á última proxección que se ía celebrar nas salas. 23 horas. E en cartel: "En busca de un beso salvaje", "Otros Tiempos", "Tirante el Blanco", "Eres muy guapo" e a que vimos facendo honor ós cines, "De latir, mi corazón se ha parado".
O panorama era triste. A taquilla estaba desmantelada e posta nun lugar provisional. Na cola había catro pelagatos preguntándose que ver ante os irrecoñecibles títulos e á saída restos de carteles raídos, os que ninguén se quixo levar para a casa e que quedaban alí esquecidos. Entre a desfeita andaban un cartel de "Vodka lemon" e un monstruoso "chisme" de cartón de "Batman Begins" a tamaño natural. Eso foi todo.
Dicían os responsables do cine que desde que abriron os Filmax, xa non tiñan nin para cubrir gastos. Supoño que é lei de vida capitalista. Pero da pena.
A verdade é que todos somos un pouco culpables e basta con ver as cifras de taquilla do cine non americano. Hai grandes obras que ninguén paga por ver nesta época na que as salas son patrimonio do efectismo das superproduccións e non do "séptimo arte". Hai quen fala de precios abusivos, hai quen dí que é culpa de pseudointelectuais que coas súas bazofias remataron botando á xente dos cines e arruinando o cine de autor, hai quen pensa que o cine xa está morto e que facer películas é un simple exercicio de romanticismo. Pero eso xa é entrar noutro debate.
O único que me queda claro é que hoxe, os cines Equitativa xa non existen, e cando remataron os créditos, os que queremos ó cine, morremos un pouquiño.

Por: Fagot | Cinema | Comentarios (4) | Referencias (0)