A peli do día

Domingo, 27 de Agosto de 2006

Prezado Setembro

Unha historia da TVG



Setembro é por méritos propios o mes máis importante do ano. A xente incorpórase ó traballo despois de semanas enteiras vendo como o seu bandullo se vai inflando a base de cañas, no mellor dos casos, ou despois de semanas enteiras só e aburrido porque os teus colegas marcharan a tomar “mojitos” á República Dominicana. Chegan coleccionables ata de caixas de mistos, desaparecen as cancións pegañentas e omnipresentes e fai acto de presencia o opiáceo máis potente desde a invención do cloroformo: o fútbol.
Esto é así. E o principal escaparate onde se evidencia a situación é a televisión. Sen embargo, os avispados deste negocio comezaron a darse conta de que os meses de verán non son unha charanga e que os excesos estivais rematan por pagarse cando comezan as cousas serias e esta vez non por quilos no bandullo senón por datos de audiencia. Tanto é así que as televisións “serias” optaron en maior medida por conservar as súas grellas e reducir os experimentos ó mínimo e sempre de xeito controlado. Alleas a este panorama están as televisións públicas que aproveitan calquera ocasión para facer gala do seu carácter funcionarial e para as que todo dá igual salvo rematar a xornada con puntualidade e recibir a nómina a tempo. Total, para eso están os orzamentos xerais do estado. Así pouco importa que TVE repoña en Prime Time “Ana y los 7” ou que a nosa tele..., que dicir da nosa tele?
Non sei porque me ven á cabeza certa gala de hai uns meses na que Suso Iglesias director da cadea presentaba a nova programación. Eu, coa miña credulidade e inocencia habitual pensei que estábamos ante o fito histórico que tantos anos levábamos agardando na nosa televisión pública: o cambio.
Resoan na miña cabeza o eco das palabras daquela gala “potenciación dos programa culturais e do debate”, “modernización da canle en seis meses”, “cambio de imaxe do Luar” (esto ten especial coña). Soaba tan bonito que me chegou á alma.
E o certo é que a TVG, a nosa televisión pública, a tele de tódolos galegos, cambiou. Vaia se cambiou. De entrada conta cos peores datos de audiencia de toda a súa historia. Poderíase dicir que tocaron fondo, pero o certo é que están cavando un buraco para poder ir máis abaixo. Os meses de verán serviron para eliminar calquera rastro daqueles programas de nova xeración que ían supoñer a modernización da canle e se miramos a grella da TVG nos atopamos co seguinte:

“A Revista” e “O Agro” programas paradigma da modernidade que se moven en torno ó 15% de share que é máis ou menos a audiencia actual da TVG.

“Telexornal”. Programa obrigado en toda canle non exento de polémica xa que segundo o PP sae máis a cantante Olvido Gara que o seu candidato ó goberno, Nuñez Feijoo.

Dos tetos pasamos ás tetas. As tardes da TVG son tardes de silicona con: “Escola de surf” (15.50), “Pacific Blue” (16.50) “Os vixiantes da praia” (17.45). Como diría Buenafuente, está “en la cresta de la ola”.

A partires de aí algunha variación, un novo “Telexornal” e o programa estrela do verán “Supermáster”. 6 días de “Supermáster”, un inmenso karaoke que faría as delicias do xaponés máis fanático pero que nos toca disfrutar ós galegos.

Pero xa que 6 días de “Supermáster” non colman as pretensións da Galiza “cantante” a TVG proponnos outros orixinais formatos como “Mundo Verbena”, “Orquestras de Galicia”, “As favoritas”, “Noitemóbil” e como gran variación de formato nocturno, “O pequeno gran show” e reposicións de “Pratos Combinados” durante 4 horas e media (De 22.00 a 00.45 e de 1.00 a 3.00 dos mércores).

Como se pode apreciar esto supón un cambio radical no que á nosa televisión se refire. Daquela, co goberno do PP, a TVG era coñecida como a “telegaita”. Como a chamaremos agora? Igual París de Noia directamente, xa que seguramente existen canais temáticos con maior variedade de contidos que a nosa TVG.
Queda de manifesto ese compromiso do bipartito PSOE-BNG pola cultura e o debate, o que pasa e que igual fomos nós os que entendemos mal e nos fixemos unha imaxe errónea nas nosas cabezas. A pena é que seguramente hai uns cantos “ex” deses que foron criticados, insultados e menosprezados por exercer de profesionais durante outro goberno que deben de estar a esmendrellarse de risa e que sen realizar un traballo brillante na súa etapa se revalorizan, con razón, ante a decadencia do panorama actual.
Pouco importa xa que setembro cambie de raíz (que non sei se o fará) unha grella lamentable porque recuperar os puntos de share perdidos non é unha cuestión de grellas e unha cuestión da imaxe que temos os galegos da nosa televisión.

De series e fútbol.

20 anos ten xa a TVG e desde os seus inicios foi unha canle en permanente búsqueda de identidade. Unha identidade que rematou caendo na chamada “telegaita” dada á folclorada fácil, á pandeireta, ó chiste verde e o público vello, rural e sobre todo conformista. A esto chamóuselle nos estatutos da CRTVG: “defensa e difusión da cultura galega”. Sen embargo desde mediados dos 90 comezaron a aparecer productos que conseguiron unha fidelidade do público. Un público que podía ser alleo ó resto da programación da canle pero que sen embargo acudía puntual á cita que lle interesaba. Estes productos foron: as teleseries e o fútbol.
O camiño da ficción propia abríase en 1995 con "Pratos combinados" (CTV), unha serie que chega ata os nosos días, e posteriormente en 1997 cando Continental Producciones facía “A familia Pita”. Esta segunda serie, “demasiado urbana”, non tivo éxito pero contribuíu a abrir máis o camiño para que Video Voz (daquela, agora Voz Audiovisual), xunto con Antón Reixa deran vida ó maior fito da historia da TVG, “Mareas Vivas” (1998-2001). Desde o enorme éxito de “Mareas Vivas” non só se conseguiu unha fidelización do espectador a determinados contidos senón que se creou toda unha industria de profesionais do audiovisual galego, saídos en gran medida da Escola de Imaxe e Son da Coruña, dedicados á ficción televisiva. De feito, as series de ficción poboaron durante varios anos a franxa de Prime Time da TVG superando en case que tódolos casos a audiencia media da cadea. De feito eran as series as que poñían o raseiro da media da audiencia ó existir unha diferencia abismal entre os contidos emitidos de mañá e tarde e as series de Prime Time (franxa horaria onde é certo que hai máis espectadores pero que tamén conta con unha enorme competencia).
Sen embargo, desde a chegada da nova dirección do ente público non se desenvolveu ningunha nova serie de ficción e moitas das que existían simplemente “finaron”. A nova dirección estreou dúas series: “Pepe o inglés” (CTV) e “A vida por diante” (Voz Audiovisual). Ambas aprobadas pola dirección anterior da canle e de incerto futuro de cara á emisión (incerto porque outras como “Terra de Miranda” non foron emitidas pese a contar con novos episodios). Ademais destas, agárdase como auga de maio que volva aparecer “Libro de familia” para levantar un chisco a audiencia media ( a audiencia media de “Libro de familia” DUPLICA á audiencia media da TVG).
Que pasa con este tipo de contidos? Por que non se segue adiante con eles? Expediente X.
O outro caso sangrante e protagonista dun dos maiores culebróns do verán é o caso do fútbol. É probable que a moitas persoas o “deporte rei” lles tire dun pe, sen embargo hai un feito incontestable que é que o fútbol conta cunha audiencia fiel, fixa e inamovible. As negociacións polo fútbol representaron un dos momentos máis patéticos da FORTA como asociación e por extensión da TVG. A proposta de La Sexta era a de emitir un terceiro partido en aberto os domingos pola tarde. Nesta proposta saía perxudicado o grupo PRISA que vería como perdía un partido de “Pay per View” ademais de perder a audiencia de Localia que emite un encontro da 2ª división. Desta loita saíron perdendo na FORTA incapaces de igualar a oferta que La Sexta lle facía a MediaPro polos dereitos dos partidos (ademais MediaPro é accionista de La Sexta). Ós xenios da FORTA non se lles ocurreu ningunha solución (que igual podería ser unha negociación con PRISA e a Federación Española para a emisión dese terceiro partido) e amosaron a súa división habitual. TV3 que está a un nivel superior ó resto conseguiu os seus dereitos e xunto a eles Canal 9. A TVG retirouse das negociacións e Tele Madrid anda metida en pleitos polo que considera “competencia desleal”.
O resultado de todo esto é que a TVG non vai emitir a liga de primeira nin de segunda, que de momento non ten os dereitos nin sequera sobre os resumos e que lle vai ter que pagar a TVE (propietaria dos dereitos de 2ªB) se quere emitir encontros de 2ªB como aconteceu onte co R. Ferrol-Pontevedra.
Esto significa tamén que preto dun 50% dos galegos non van poder ver fútbol en aberto xa que non lles chega a cobertura de La Sexta. De entrada xa non a Liga, senón que de momento xa nos estamos a perder a 1ª Copa da Xunta que é o primeiro torneo organizado polo goberno galego no que se enfrontan tódolos equipos galegos profesionais e que pese a ser pagado polo goberno non é emitido pola TVG. Por extensión, podemos facernos a pregunta de que pasará cos 70 ou 80 profesionais da TVG que traballaban diariamente no fútbol. Pois eso, acabáronse as narracións de Óscar Suárez, de Terio Carrera a pe de campo e ó mellor a Gustavo Varela, o que tiven o gusto de coñecer hai anos cando estaba na facultade, vémolo quentando pola banda do “Supermaster”.

¿Responsabilidades?

Hai uns días por facer unha proba ensineille a un amigo emigrado en Suiza a grella da TVG e a de Tele Salnés e pregunteille se sabía cal se correspondía coa galega. El dixo que lle parecía a de TS pero que lle parecía raro que a TVG emitise porno. A min pareceume clarificador do panorama.
Quen é o responsable? Eu ignóroo. O que sei é que as repercusións desta nova TVG son grandes. De entrada, perdemos a posibilidade de que tódolos galegos teñamos unha televisión digna e de calidade (Esto é subxetivo). Por outro lado, tódolos productos producidos en galego en Galiza (que xa son poucos) teñen unha única porta de emisión a TVG, e se a TVG segue con esta política eses productos galegos non só non teñen cabida senón que ademais non ten sentido facelos (Esto é un feito). Outra consecuencia directa e que un gran número de profesionais que se movían na industria da ficción para televisión ven como o seu mercado queda completamente reducido por non dicir anulado (Idem).
Por outra banda, non existe un debate na opinión pública sobre este tema xa que a TVG é a mellor cliente de tódolos medios de comunicación galegos importantes (Pd: se a tele me produce un programa elimino este artigo).
Nunha sociedade civilizada poderíamos dicir que a algún responsable da TVG lle quedaría medio “Tequeleshow” pero eso xa é un asunto político. E como todos sabemos hai só dous tipos de políticos: os que aceptan as súas responsabilidades e se chega o momento renuncian ou presentan a súa dimisión, e os que reparten axudas. Lamentablemente en Galiza sempre nos tocaron os da segunda clase así que o normal non é que mude o panorama dentro da TVG senón que o ano que ven lles amplíen o orzamento.

Por: Fagot | Televisión | Comentarios (13) | Referencias (0)